مىنمايد و به مهلت و مدارا ، كار گذرانيدن ، باعث طول عمر است . و اگر بر وفق عدل و احسان ، پادشاه ، به هر قسم كه خواهد ، عيش و عشرت و لذتطلبى و كامران نمايد ، حلالش باد ؛ به شرط آنكه در پى راحت و آسايش خلايق هم باشد .
و در حقيقت ، پادشاه ، بايد بيش از همهء خلايق ، شكر نعمتهاى الهى ، به جا آورد و بعد از مهمسازى خلايق و تنظيم و تنسيق امور مرزبانى ، بهقدر قوه و استطاعت خود ، بايد خدا را عبادت نمايد . ديگر ، العاقل يكفيه الاشاره « 1 » .
و اين را بدانند كه عدل و احسان و حسن سلوك و حسن سيرت و حسن اخلاق پادشاهان ، به جهت ايشان ، سپر سختيست از براى دفع آفات و بليات و عاهات ؛ و به جهت كافّهء ناس نيز چنين خواهد بود . غرض آنكه به عادل و محسن ، نفرين نمودن و به ظالم و مسئى ، دعاى خير نمودن ، نقش بر آب زدن خواهد بود . صاحب قلب سليم و لب سليم كريمى بايد كه فهم نصايحم كند .
اول چيزى كه بر پادشاه ، واجب و فرض و متحتم است ، تحصيل وزير باتدبير روشنضمير از همهجا آگاه با امانت و ديانت با فهم و ادراك با حكمت است - كه اگر آن نباشد ، همهء امور سلطنت ، مختل و معيوب خواهد بود .
هامش
( 1 ) - عاقل را اشارهاى كافى است .