همت و طيب فطرت ، شكستگىهاى ممالك محروسه و قلمرو خود را درست مىنمود و به تعيين زىها و تصحيح اوزان و جرح و تعديل مناصب ، ليلا و نهارا ، اوقات خود را صرف مىنمود .
آن والاجاه ، به چوگان بازى ، ميلى تمام داشت و بسيار پاكدامان بود و به هيچگونه ، معصيتى مرتكب نبود . و هر شب در مجلسش بر سبيل استمرار ، شاهنامهء فردوسى مىخواندند . و همهء امورش از روى مشاورت با اولو الالباب بوده .
اما بعد ، بر اولو الالباب ، معلوم باد كه والاجاه كريم خان وكيل الدولهء زند همتبلند ، بعد از آنكه والاجاه آزاد خان افغان را مقهور و مغلوب و منهزم نمود ، مردانه از جانب خشت و كمارج « 1 » بر سر قلعهء شيراز آمد و به قهر و غلبه ، نتوانست آن را تسخير كند .
آخر الامر ، در به رويش گشودند و قلعهء شيراز ، متصرف گرديد و حاكمى كه از جانب والاجاه آزاد خان در شيراز منصوب بود ، معزول و مقهور نمود و به تمشيت امور فارس و به تهيهء اسباب سپاهكشى و لشكرآرايى ، مشغول گرديد . و به اندك زمانى ، لشكرى فراهم آورده و عالىجاه صادق خان - برادر صلبى و بطنى خود - را در شهر شيراز ، بيگلر بيگى نمود و خود در ركاب والاجاه اسماعيل شاه ، با دبدبه و كوكبهء پادشاهى ، با لشكرى آراسته و آتشخانه ، از شهر شيراز ، خيمه و خرگاه بيرون زد ، رو به جانب اصفاهان .
چون اين خبر به ذروهء عرض حجاببارگاه خاقان عيوقشأن ، محمد حسن خان صفوى و قاجار رسيد ، فى الفور ، با دبدبه و كوكبهء سلطانى و دستگاه و طمطراق خاقانى و آلات و ادوات و اسباب جهانبانى ، فرمود با خيام ابهت و مناعت و استقلال [ و ] عظمت و جاه و جلال ، از شهر اصفاهان ، بيرون رفته ، رو به جانب شيراز .
آن دو پادشاه والاجاه ، رو به جانب همديگر آمدند تا قريب به قصبهء قمشه ، ملاقات
هامش
( 1 ) - دو ناحيه در گرمسيرات فارس .