ببخش ، كه ما ايشان را شفعاء خود ، نزد تو نموديم . ديگر ، اختيار با شهنشاه مىباشد . » آن والاجاه ، بهسبب تعظيم چهارده معصوم ، از جاى خود برخاست و صلوات فرستاد و نشست و فرمود : « ما اراده داشتيم كه چنان گوشمالى به اهل روم دهيم و چنان تنبيهى به اهل آن مرز و بوم نماييم كه تا قيام قيامت از خاطرشان نرود . شما سدى بر سر راه بستيد كه از آن تجاوز نمىتوانيم نمود . جان ما و مال ما ، فداى چهارده معصوم ( ع ) باد . ما از براى خدا و رسول و ائمهء هدى ، جرم و خطا و اجحاف و اعتساف اهل روم را عفو فرموديم و چشم از بدىهاى ايشان پوشيديم . و در حقيقت ، بايد در ميان دو دولت ايران و روم ، قواعد دوستدارى و سازگارى ، محكم و بناى اخوت و مودت و مراوده ، ميان دو سلطان والاشأن ايران و روم ، مستحكم باشد و در هنگام وقوع وقايع شديده و مشكلات عظيمه و سوانح و عوارض خطيره ، معاون و مظاهر هم باشند . »
بعد فرمود مجلسى مينومثال آراستند و علما و فضلا و اعزه و اشراف و صناديد و اكابر و اعيان ايران را احضار فرمود و به مشاورت و مصلحتبينى و خيرانديشى و استصواب ايشان ، مرخص فرمود كه از جانبين ، منشيان نكتهدان عطاردرقم ، دبيران با فصاحت و بلاغت معرفتتوأم ، طومار كهكشانوار مصالحه و سجل مسالمه ، بين دولتين پايدار نوشتند و به مهر مبارك اشرف شهنشاهى ، عنوان آن را مزين نمودند و حواشى آن را به امهار شريفهء معتبرين مذكوره ، موشّح نمودند و به ايلچيان روم سپردند و قاب آن را از زر ناب و جواهر خوشاب ساختند .
ايلچيان روم ، طومارى نوشته كه عنوان آن را به مهر مبارك و طغراى اشرف سلطان البرين و خاقان البحرين ، السلطان ابن السلطان و الخاقان ابن الخاقان ، شهنشاه اسلامپناه دينپرور دادگستر ، نواب همايون ، قيصر ملكآراى آسمانتخت خورشيدافسر ، صان اللّه دولته ابدا « 1 » ، مزين نموده بودند و به امهار شريفهء معتبرين روم خوش مرز و بوم
هامش
( 1 ) - خداوند ، حكومت او را پايدار نگاه داراد .