مجملا طايفهء لر كوچك كه در ولايت خرمآباد و خاوه و الشتر و صدمره و هدمن اقامت دارند از قديم الايام به تشيع فطرى و ولاى اهل بيت طيبين طاهرين موصوفند و مؤلف نزهة القلوب در شرح قصبات و مواضع لر كوچك را به تفصيل مرقوم نساخته . ولايت مذكور بر حدّ جنوبى عراق [ 48 الف ] واقع گشته . عرض آن يكطرف به ولايت همدان و قلمرو عليشكر متصل است و طرف ديگر به الكاى خوزستان پيوسته . طول آن از قصبهء بروجرد تا حدود بغداد و ساير محال عراق عرب قريب يكصد فرسخ است .
و صاحب تاريخ جهانآرا نوشته كه طايفهء لر كوچك احشامات متفرقه بودند كه به آن سرزمين جمع آمده مسكن گرفتهاند و حقوق ديوانى ايشان خاص دار الخلافهء بغداد بوده .
و در شهور سنهء ثمان و خمسمائه بىسويّتى كه درميان ايشان واقع بود حسب الصلاح يكديگر شجاع الدين خورشيد بن ابو بكر بن محمد بن خورشيد از قبيلهء جيكروى [ را ] كه به صفات حسنه اتصاف داشت بر خود والى و امير گردانيدهاند و او به حسن سلوك و كاردانى بر آن ولايت استيلا يافته در ميانهء الوار حاكم و فرمانروا گشت و جماعت الوار حكومت او را پذيرفته از وفور عدالت و محاسن اطوار نسبت به خانوادهء او پير مريدانه سلوك مىنمودند و اولاد شجاع الدين مذكور را بين الجمهور « عباسى » مىنامند و وجه تسميه معلوم نيست .
ظاهرا ايشان خود را به عباس بن على بن ابى طالب عليه السلام منسوب ساخته به اعتقاد الوار او را از اولاد آن حضرت مىشمارند و چون ماليهء ايشان خاص دار الخلافه بوده مىتواند بود كه آن طايفه را بدين جهت « عباسى » گويند .
بالجمله على اختلاف الروايتين شاه رستم نامى از آن طايفه در اوان جهانگيرى به پايهء سرير آمده نوازش يافته ملك موروث بر او مسلم [ گردانيدند ] .
چون مرد طويل اللحيه بود پادشاه لحيهء او را به درر و لئالى ترصيع داده بدان هيأت به نظر آن حضرت مىآمد .
و در زمان شاه جنت مكان امير جهانگير ولد شاه رستم ماضى بىادبى از حد گذرانيد حسب الامر عبد الله خان استاجلو در سنهء تسع و اربعين و تسعمايه بر سر او رفته او را مقتول ساخت و اولاد او شاه رستم و محمدى به بغداد گريختند . بعد به التماس امير شاه قاسم رقم عفو بر جرايم اعمالشان كشيده به پايهء سرير آمدند . شاه
دفتر تاريخ ( مجموعه اسناد و منابع تاريخى ) ( فارسى ) — صفحة 82
مساهمون: ايرج افشار
ص٨٢