( * ) و چون « 1 » بدزدان رسى و ايشان در كاروان افتند « 2 » تو جنگ مكن كه ايشان بسيار باشند « 3 » و نوكران تو اندك و با مجموع سوار و پياده نيم فرسنگ بهزيمت باز پس « 4 » رو و بعد از « 5 » يك ساعت بر سر دزدان رو كى بىشبهت بسبب خوردن سيبها هلاك شده باشند « 6 » و اگر معدودى چند مانده باشند « 7 » باتفاق كاروانيان شمشير در ايشان نه و همه را بكش ( * ) و بعد « 8 » از ان ده سوار جلد را با انگشترى « 9 » من با بو على الياس فرست و از قضيهء دزدان خبر ده تا او بر مواضع ايشان تاختن كند و به زخم شمشير دمار از روزگار بواقى مفسدان برآرد « 10 » و انگاه تو كاروان را بسلامت بكرمان بر غلام زمين بوسيده « 11 » برحسب اشارت « 12 » سلطان روان « 13 » شد و چون باصفهان رسيد اوامر سلطان را در هرباب بانقياد تلقى نمود جاسوس دزدان كى در اصفهان بود از « 14 » عزيمت تجار و قفول خبر يافته « 15 » بشارت « 16 »
هامش
( * 1 ) - ب : تكرار شده
( 2 ) - ت : يافتند
( 3 ) - ب : باشد
( 4 ) - ت : بسى
( 5 ) - ب : از آن
( 6 ) - ب : باشد
( 7 ) - ب ت : باشد
( * 8 ) - پ : من بعد
( 9 ) - ب پ ت : بانكشترى
( 10 ) - ت : اورد
( 11 ) - پ : بوشيذه ، ت : بوسيد و
( 12 ) - ت : استاره
( 13 ) - ت ج : روانه
( 14 ) - پ : حذف شده
( 15 ) - آ : حذف شده
( 16 ) - آ : با خط مغاير نوشته شده ، ت : بشدت