خفته ديد چراغ را « 1 » از پيش « 2 » برداشت و سلطان را در خانه برد ( * ) سلطان چون « 3 » بر سر مرد رفت سر او را « 4 » بشمشير از تن جدا كرد و چراغ خواست چون بياوردند « 5 » سلطان در ان سر نظر كرد سر به سجده نهاد و « 6 » بعد از زمانى سر از سجده برآورد و دستها بر روى « 7 » فروماليد و حضرت عزت را شكر ( * ) بسيار گفت « 8 » آن مرد سر « 9 » بر زمين نهاد و سئوال كرد كه سبب اين « 10 » سجده و شكر چيست سلطان فرمود كه من با خداى تعالى « 11 » عهد كرده بودم كه « 12 » اگر ( * ) اقدام برين حركت ذميمه ( * * ) يكى از « 14 » پسران من « 13 » « 31 » نموده باشد « 15 » تا سر او برندارم « 16 » قرار نگيرم و انك ترا گفتم كه « 17 » چراغ از پيش بردار غرض آن « 18 » بود تا مبادا كه « 19 » يكى از پسران « 20 » باشد و مرا شفقت پدرى دامنگير شود و در « 21 »
هامش
( 1 ) - پ : حذف شده
( 2 ) - پ : او - افزوده شده
( * 3 ) - ث : چون سلطان
( 4 ) - آ : حذف شده
( 5 ) - آ ب ث : و - افزوده شده ، ت : و سلطان را
( 6 ) - پ : حذف شده
( 7 ) - پ : به روى
( * 8 ) - پ : بسيار كرد ، ت : حذف شده
( 9 ) - پ : حذف شده
( 10 ) - آ : آن ، ث : حذف شده
( 11 ) - آ : حضرت حق
( 12 ) - ب : حذف شده
( * 13 ) - ج : يكى از پسران من برين حركت ذميمه اقدام
( 31 ) - پ : مى
( * * 14 ) - ت : حذف شده
( 15 ) - آ : ناشد ، ت ج : باشند
( 16 ) - ت : ندازم
( 17 ) - ب پ : حذف شده
( 18 ) - پ ث : اين
( 19 ) - ث : اكر - افزوده شده
( 20 ) - ث : من - افزوده شده
( 21 ) - ب : د