بود غلام بتظلم بر درگاه سلطان « 1 » آمد سلطان در حال فرمود تا طبل و علم و نقاره و اسبان نوبت و تمامت ساز سلطنت بر در خانهء برادرش بردند برادر چون آنحال « 2 » مشاهده كرد از غايت خوف و انزعاج ( * ) بىتوقف « 3 » بر درگاه سلطان آمد و سر بر زمين نهاده « 4 » گفت « 5 » از بنده چه گناه صادر شده « 6 » كه سلطان اسباب سلطنت « 7 » بر در من مىفرستد سلطان فرمود اگر سلطنت حق منست ( * ) تو با « 8 » تاديب غلام خود چه « 9 » تعلق دارى بايستى كى ( * ) جريمهء او « 10 » بر من عرض « 11 » افتادى تا نگذاشتمى كى بر هيچ آفريده حيف و تعدّى رود « 12 » بتخصيص از مالك بر مملوك و از حاكم بر محكوم « 13 » جواب حضرت رب العالمين ( * ) جل جلاله « 14 » كه بندگان خود را به من سپرده است ( * ) روز قيامت « 15 » مرا مىبايد داد نه ترا « 16 » بعد از ان بشفاعت « 17 » بسيار گناه برادر را « 18 » عفو فرمود ( * ) رضى الله عنه « 19 » پس اگر اين خطاب
هامش
( 1 ) - ت : حذف شده
( 2 ) - ب : را - افزوده شده ، ت : بديد و - افزوده شده
( * 3 ) - ت : حذف شده
( 4 ) - ت : نهاد
( 5 ) - ت : حذف شده
( 6 ) - پ : است - افزوده شده
( 7 ) - ب : را - افزوده شده ، ت : ر - افزوده شده
( * 8 ) - ت : ناتو
( 9 ) - ت : كار - افزوده شده
( * 10 ) - پ : ان حالت
( 11 ) - پ : عرضه
( 12 ) - ت : روز
( 13 ) - ت : جه - افزوده شده
( * 14 ) - پ : حذف شده
( * 15 ) - پ : حذف شده
( 16 ) - ث : و - افزوده شده
( 17 ) - ت : با شفاعت
( 18 ) - پ ث : حذف شده
( * 19 ) - ث : رحمة الله عليه