نوع دوم ( * ) در منع ظلم و تعدى « 1 »
بعد از عرض دعا و مدحت به حضرت كيوان رفعت اعلام مىرود كى چون قواعد اتحاد بين الجانبين ( * ) بر وجهى « 2 » ممهد شده كى بين المصلحتين فرقى صورت نمىبندد و مصالح و مفاسد طرفين حكم يك جهت گرفته « 3 » پس « 4 » برين تقدير آنچ « 5 » از عوارض امور كى متضمن مصلحت جمهورست در خاطر آيد بىكلفت تكلف اعلام و انهاى آن « 6 » واجب باشد تا از عهده عهد « 7 » اخوت « 8 » دين و اسلام تفصى « 9 » نموده آيد بر راى شريف مصور ميگردد كى « 10 » حضرت رب العالمين جل ذكره و عم شكره تكفل مهام جهانيان را بقبضه قدرت ( * ) و شوكت « 11 » پادشاهان ديندار و ملوك معدلت شعار جهت آن داده تا نظام ملك « 12 » متسق « 13 » و منتظم گردد و قاعده شرع و اسلام منهدم نماند و طوايف عباد در جميع بقاع و بلاد در سايه ( * ) راحت و رافت « 14 » ايشان « 15 » آسايش و آرامش
هامش
( * 1 ) - ب : حذف شده
( * 2 ) - ت : حذف شده
( 3 ) - ت : گرفت
( 4 ) - ت : مبنى - افزوده شده
( 5 ) - ث : برانج
( 6 ) - ت : انحضرت
( 7 ) - پ : حذف شده
( 8 ) - ث : و - افزوده شده
( 9 ) - آ : نفصّى
( 10 ) - پ : از - افزوده شده
( * 11 ) - ث : حذف شده
( 12 ) - آ : بالاى سطر نوشته شده ، ت : حذف شده
( 13 ) - ث : منسق
( * 14 ) - پ : رافت و راحت
( 15 ) - ث : حذف شده