اين آيات حكايت گفتگو و مجادله پيروان با سردمداران در روز قيامت است كه با يكديگر تخاصم مىكنند ، تابعين خطاب به متبوعين مىگويند شما خود را خيرخواه ما معرفى مىكرديد و به ما وعدهء خير و سعادت مىداديد و به اين وسيله راه سعادت ما را قطع كرده و ميان ما و نيل به سعادت و خير مانع و حائل شديد و ما را گمراه نموديد ، و متبوعين در جواب آنها مىگويند : بلكه خود شما ايمان نداشتيد و ما علّت بىايمانى شما نبوديم ، شما ايمانى نداشتيد كه ما آن را از شما سلب كنيم ، به فرض هم كه ايمان داشتيد ما بر شما تسلّط و قدرتى نداشتيم كه به اجبار شما را از ايمان مانع شويم ، بلكه علّت اصلى گمراهى و بدبختى شما اين بود كه مردمى طغيانگر و متجاوز بوديد ، همانطور كه ما هم متكبّر و طاغى بوديم ، پس ما و شما به يارى هم ، يكديگر را در ترك راه هدايت و رشد و اتّخاذ بيراهه معاضدت كرديم و باعث بدبختى و شقاوت يكديگر شديم تا آنجا كه كلمهء عذاب بر ما حتمى گشت و وعدهء خدا دربارهء ما محقّق شد ، پس امروز همهء ما چشندهء عذاب هستيم . و علّت اينكه ما شما را گمراه كرديم اين بود كه ما خودمان گمراه بوديم و شما هم ، چون از ما پيروى كرديد در اثر اتّصال به ما گمراه شديد و گمراهى ما به شما سرايت كرد و اين امرى طبيعى است كه از گمراه جز گمراهى صادر نمىشود و از كوزه همان برون تراود كه در اوست .
( 33 )
( فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ )
: ( پس ايشان در آن روز در عذاب شريك خواهند بود )
( 34 )
( إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ )
: ( ما اينچنين با گنهكاران رفتار مىكنيم )
يعنى هر دو گروه تابع و متبوع در عذاب شريك خواهند بود ، چون در ظلم شركت داشتند و يكديگر را در جرم كمك مىكردند و هيچ يك بر ديگرى مزيّت نداشتند و آنگاه در تأكيد تحقّق عذاب مىفرمايد ما اينچنين با مجرمان معامله مىكنيم .
( 35 )
( إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ )
: ( ايشان چنين بودند كه وقتى كلمهء لا إله الّا اللّه برايشان گفته مىشد تكبّر مىورزيدند )
( 36 )
( وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ )
: ( مىگفتند : آيا به خاطر مردى