است ) « 1 » ، امّا فراموش كردن صاحب نعمات و كفران نعمت ، انسان را به معصيت و جدا شدن از هدف و غايت كمالى مىكشاند و او را به گمراهى سوق مىدهد ، لذا سئوال از عمل بنده ، سئوال از نعيم الهى است كه به چه صورت آن را مصرف كرده ؟ آيا شكر نعمت را بجا آورده يا آن را كفران نموده « 2 » .
سوره عصر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيان تمام معارف قرآنى و مقاصد آن در كوتاهترين وجه ممكن .
( 1 )
( وَ الْعَصْرِ )
: ( سوگند به عصر )
( 2 )
( إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ )
: ( كه انسانها همه در خسران و زيانند )
( 3 )
( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ )
: ( مگر افرادى كه ايمان آورده و اعمال صالح بجا آوردهاند و يكديگر را به حقّ ، سفارش كرده و به صبر توصيه نمودهاند )
ظاهرا مراد از عصر ، روزگار ظهور رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و عصر طلوع اسلام بر افق جوامع بشرى و ظهور حقّ بر عليه باطل است ، لكن مفسّران آن را به معناى عصر و آخر روز ، يا نماز عصر يا شب و روز « 3 » و يا عصر ظهور حضرت مهدى ( عج ) « 4 » دانستهاند .
هامش
( 1 ) . سورهء ذاريات ، آيه 56 ، ( من جنّ و انس را نيافريدم ، مگر به جهت اينكه مرا عبادت كنند )
( 2 ) . در فروع كافى جلد 6 از امام صادق عليه السّلام روايت شده منظور از ( نعيم ) در اين آيه نعمت دين حق و در روايت ديگر نعمت وجود پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم و آل اطهر او ( عليهم السلام ) مىباشد .
( 3 ) . تفسير مجمع البيان ، جلد 10 .
( 4 ) . تفسير نور الثقلين ، جلد 5 .