را شريك او نگيرند و در حدّ وسط و اعتدال بوده و به جانب افراط و تفريط مايل نشوند ، آنگاه در مقام ذكر خاصّ بعد از عام ، به دو مسأله نماز و زكات اشاره مىكند كه نماز ، توجّه عبودى خالصانه بسوى پروردگار است و زكات انفاق به خلق خدا در راه خداست كه آن هم از ايمان به خدا نشأت مىگيرد .
در ادامه مىفرمايد : اين همان دين ارزشمند كتب قيمّه است ، يعنى اين دين اسلام و دعوت محمّدى ، دينى نو ظهور و بىسابقه نيست و دين خدا همواره يكى بوده و در همه كتابهاى آسمانى همين معانى مطرح بوده است و امّتهاى قبلى نيز به اين تكاليف عبادى مكلّف بودهاند ، پس بناچار بايد به آن بگروند ، چون قيّم و ارزشمند است و شايد هم مراد از ( كتب قيمّه ) معارفى باشد كه رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم آن را از صحف مطهره براى آنان خوانده كه در اين صورت معنا اين است كه مردم در دعوت اسلامى مأمور نشدهاند ، جز به احكام و قوانين قيّم و ارزشمندى كه مصالح جامعه انسانى را تأمين مىكند ، پس بر مردم واجب است كه به اين دين ايمان بياورند .
با اين آيه ، بيان عموميّت رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم و شمول و فراگيرى دعوت اسلامى بر عموم بشر ، تكميل مىشود .
( 6 )
( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ )
: ( بدرستى كه از اهل كتاب و مشركين كسانى كه كافر شدهاند در آتش جهنّم خواهند بود و در آن جاودان هستند ، آنها بدترين خلق خدا مىباشند )
در اينجا به تهديد و انذار كفّارى مىپردازد كه به اين رسالت و بيّنه آشكار ، كافر شدهاند و از سنّت هدايت الهى در ارسال دين قيّم ، بهره نگرفته و اعراض كردهاند ، مىفرمايد : اين كفّار چه از اهل كتاب باشند و چه از مشركين ، در آتش جهنّم ، جاودانه خواهند بود و بدترين خلق خدا هستند ، چون نعمت هدايت را كه بالاترين نعمات الهى است كفران كردهاند .
( 7 )
( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ )
: ( بدرستى كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح بجا آوردهاند ، ايشان بهترين خلق خدايند )