به زنى رسيد كه كودكى يك ماهه در آغوش داشت ، همين كه خواست وارد آتش شود ، ترس بر او چيره شد ، ولى كودك يك ماهه به زبان آمد ، كه مادر مترس ، من و خودت را در آتش بيانداز ، براى اينكه اين مجاهدت در راه خدا ، به خدا قسم ناچيز است ، زن خود و كودكش را در آتش افكند و اين كودك يكى از كودكانى است كه در كودكى به زبان آمده « 1 » .
( 10 )
( إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ )
: ( بدرستى كسانى كه مؤمنان را گرفتار مىكنند و سپس توبه نمىكنند ، عذاب سوزندهء جهنم را خواهند داشت )
( 11 )
( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ )
: ( محققا كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دهند برايشان بهشتهايى خواهد بود كه نهرها از زير آن جاريست و اين رستگارى بزرگ است )
مىفرمايد : اين كافران و ساير كفّارى كه مردان و زنان مؤمنان را به قصد منصرف شدن از دينشان عذاب و شكنجه مىكنند و سپس از اعمال خود پشيمان نشده و به سوى خدا توبه و رجوع نمىكنند ، عذابهاى جهنّم ( درخت زقوّم ، شراب غسلين و غل و زنجير و . . . ) و عذاب سوختن را خواهند داشت و اين معنا متوّجه مشركين قريش كه مؤمنان را عذاب مىكردند ، مىشود .
در ادامه به مؤمنين وعدهء جميلى مىدهد كه مايهء دلگرمى آنهاست و مىفرمايد : آنها بهشتهايى چنين و چنان خواهد داشت و اين نعمات فوز و سعادتى دائمى و لا ينقطع است .
( 12 )
( إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ )
: ( محققا دستگيرى و مؤاخذه پروردگارت بسيار شديد است )
هامش
( 1 ) . اين روايت مطابق اصل الميزان از تفسير مجمع البيان نقل شده ، امّا كمال مصطفى شاكر روايت ديگرى ذكر كرده كه چون در الميزان نبود ما آن را نياورديم ، و اين ماجرا را مولوى در مثنوى معنوى به نظم آورده است . ( مترجم ) .