سوره جنّ « 1 »
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ غرض سوره : اشاره به ايمان بعضى از جنّيان و اشاره به مسأله توحيد ، نبوّت و معاد . ( 1 ) ( قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً ) : ( اى پيامبر بگو : به من وحى شده كه چند نفر از طايفه جنّ قرآن را شنيده و سپس به بقيّه گفتهاند : ما قرآن عجيبى شنيدهايم ) ( 2 ) ( يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنا أَحَداً ) : ( كه به سوى رشد هدايت مىكند و به همين جهت بدان ايمان آوردهايم و هرگز احدى را شريك پروردگار خود نخواهيم گرفت ) ( 3 ) ( وَ أَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً ) : ( و اينكه خداى تعالى پروردگار عظيم ماست ، نه همسرى گرفته و نه فرزندى ) ( 4 ) ( وَ أَنَّهُ كانَ يَقُولُ سَفِيهُنا عَلَى اللَّهِ شَطَطاً ) : ( و اينكه آنچه ، سفيه و نادانى از ما دربارهء خدا مىگفت باطل بود ) در اين آيات شريفه رسول گرامى خود را دستور داده تا داستان زير را براى امّت نقل