خويش است ، هر چند كه كافران كراهت داشته باشند )
يعنى اين نسبتهايى كه كفّار به دين اسلام مىدهند و آن را سحر و افتراء به خدا مىخوانند ، از اينجا ناشى شده كه اينها دعوت اسلام را نور ضعيفى پنداشتهاند كه مىتوانند آن را با دهانهايشان ( بازدم آن ) خاموش كنند ، در حالى كه آنها در اين پندار خود به خطا رفتهاند ، چون دين ، نور خداست كه به هيچ وجه خاموشى نمىپذيرد و خداوند كمال و تماميّت آن را اراده كرده و امر خود را به انجام مىرساند ، هر چند كه كافران آن را نپسندند و از آن كراهت داشته باشند .
( 9 )
( هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ )
: ( اوست آنكه پيامبر خود را با هدايت و دين حقّ فرستاده تا آن را بر همهء اديان غلبه و ظهور دهد ، هر چند كه مشركان كراهت داشته باشند )
اين آيه در مقام تعليل آيهء قبلى است ، يعنى خدا نور خود را تماميّت مىبخشد ، چون او آن كسى است كه رسول خود را با نورش كه همان هدايت و دين حقّ ( يعنى اسلام ) است ، گسيل داشت تا آن را بر همهء اديان غير آن غلبه دهد ، اگر چه مشركان بت پرست نخواهند و آن را نپسندند .
از اين دو آيه استفاده مىشود كه دين حقّ نور خدا در زمين است ( و مشرك هر كسى است كه دينى غير از دين خدا برگزيند و به آن تمسّك بجويد ) « 1 » .
( 10 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، آيا مىخواهيد ، شما را به تجارتى راهنمايى كنم كه از عذابى دردناك نجاتتان مىدهد ؟ )
( 11 )
( تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ )
: ( به خدا و رسولش ايمان آوريد و در راه خدا با اموال و جانهايتان جهاد كنيد ، اين براى شما بهتر است ، اگر مىدانستيد )
استفهام در اين آيه جنبهء پيشنهادى دارد و به معناى امر است .
هامش
( 1 ) . اين قسمت از كمال مصطفى شاكر است .