خرج كردهايد ، به مردانى كه زنانشان رفتهاند بدهيد و از خدايى كه به او ايمان آوردهايد بترسيد و پرهيزگار شويد )
يعنى اگر از شما مهريهاى از همسران كافرتان نزد كفّار مانده و از دست رفته باشد و همسرانتان به كفّار پيوسته باشند ، در صورتى كه مؤمنين در جنگ به غنيمتى رسيدند ، مهريهء اينگونه افراد را به همان مقدارى كه از دستشان رفته به آنان بدهند آنگاه مىفرمايد : از خدا پروا كنيد ، براى اينكه به او ايمان داريد ، يعنى مقتضاى ايمان به خدا ، تقواى از او و التزام به اوامر و نواهى اوست .
( 12 )
( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبايِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( اى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم وقتى زنان مؤمن مىآيند كه با تو بر ايمان بيعت كنند كه ديگر هرگز به خدا شرك نياورند و سرقت و زنا نكنند و اولاد خود را به قتل نرسانند و بر كسى افترا و بهتان ، ميان دست و پاى خود نبندند و با تو در هيچ امر به معروفى مخالفت نكنند ، با اين شرايط با آنها بيعت كن و براى آنان از خدا طلب آمرزش و غفران نما ، همانا خدا آمرزنده و مهربانست )
در اين آيهء شريفه حكم بيعت زنان مؤمن با رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم معيّن شده است و در آن امورى را براى آنها شرط كرده كه بعضى ميان زنان و مردان مشترك است ( مانند شرك نورزيدن و نافرمانى نكردن از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در كارهاى نيك ) و بعضى ديگر بيشتر به زنان ارتباط دارد ، ( مانند دورى جستن از سرقت و زنا و كشتن اولاد و نسبت دادن فرزند ديگرى به شوهر و . . . ) چون زنان به حسب طبيعت عهدهدار تدبير منزلند و اين زنان هستند كه بايد عفّت خانواده را حفظ كنند تا نسلى پاك به وسيلهء ايشان حاصل شود .
نهى از شرك به خدا به معناى نهى از عبادت بتها و آلهه و ارباب غير خداست .
نهى از سرقت شامل نهى از سرقت از شوهر و يا غير اوست .
نهى از زنا به معناى نهى از گرفتن دوستان اجنبى و رفيق غير شوهر و ارتكاب زناست .