نمىورزند و دوست مىدارند كه شما كافر شويد ، همچنانكه در مكّه نيز مؤمنان را آزار مىدادند تا آنها دست از دينشان بردارند .
( 3 )
( لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ )
: ( خويشاوند و اولاد شما در روز قيامت هيچ سودى برايتان ندارند و روز قيامت همه اين روابط عاطفى قطع مىشود ، و خدا به آنچه مىكنيد بيناست )
يعنى اين ارحام و اولادى كه شما به خاطر حفظ آنها با مشركين اعلام دوستى مىكنيد ، در روز قيامت هيچ تأثيرى در رفع عذاب الهى از شما ندارند و ابدا دردى از شما دوا نمىكنند و در آن روز همه نسبها و سببها منقطع مىشوند و همه اسباب از كار مىافتند ، لذا نسبت خويشاوندى در آن روز ابدا به كارتان نمىآيد ، پس شايسته نيست كه به خاطر اين ارحام و اولاد عذاب خدا را بر خود روا سازيد ، چون در قيامت فقط شما هستيد و اعمالتان ، و خداوند نسبت به همه اعمال شما بينا و آگاه است و شما را از جهت دوستى با كفّار مؤاخذه و مجازات مىكند .
( 4 )
( قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ )
: ( به تحقيق شما الگوى خوبى در ابراهيم و پيروان او داريد ، ياد آريد ، آنزمان را كه به قوم خود گفتند : ما از شما و از آنچه به غير خدا مىپرستيد بيزاريم ، به شما كافريم و از همين امروز براى ابد به شما اعلام قطع رابطهء خويشاوندى و اعلام دشمنى و كينه مىكنيم تا روزى كه به خداى يگانه ايمان آوريد ، به جز سخنى كه ابراهيم كه به پدرش گفت : من فقط از خدا برايت طلب مغفرت مىكنم و كار ديگرى نمىتوانم از ناحيهء خدا برايت صورت دهم ، و همگى گفتند :
پروردگارا فقط بر تو توكّل نموده و به سوى تو باز مىگرديم و توبه مىكنيم كه بازگشت به سوى توست )
در اينجا خطاب به مؤمنان مىفرمايد : شما مىتوانيد به ابراهيم و پيروان او اقتداى