سوره حديد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : برانگيختن مؤمنان به امر انفاق و بدنبال آن مغفرتى كه از جانب پروردگار براى بنده حاصل مىشود ، بيان بعضى از معارف مبداء و معاد ، دعوت به تقوى و زهد .
( 1 )
( سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
« 1 » : ( آنچه در آسمانها و زمين است خدا را تسبيح مىگويند و او عزّتمند و حكيم است ) .
( تسبيح ) يعنى منزه داشتن خدا از هر چيزى كه مستلزم نقص و حاجت و ناسازگارى با ساحت كمال او باشد ، مىفرمايد : تمامى موجوداتى كه در آسمانها و زمين هستند ، يعنى تمامى عوالم ، خداى سبحان را منزّه مىدارند و حقيقت معناى تسبيح آنست كه هر موجودى ، وجود خالق و موجد خود را با همه صفات كماليّهاش آشكار مىكند و مظهر اوست و هر يك با هستى خود دلالت مىكنند كه پديد آورندهاى منزّه از هر نقص و متصّف به همه كمالات دارند و همهء آنها با زبان نيز ( سبحان اللّه ) مىگويند ، اگر چه كه ما زبان آنها را نفهميم و قرآن كريم اين نكته را در آيهء ديگر تصريح نموده ،
( وَ إِنْ مِنْ
هامش
( 1 ) . در تفسير قمى ذيل اين آيه آمده است : اين همان آيه است كه رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دربارهء آن فرمود : ( اوتيت جوامع الكلم ) : ( كلمات جامع را به من دادهاند ) .