تذكّر آسان كردهايم ، آيا كسى هست كه متذكّر شود ؟ )
در اين آيات به مسأله هلاكت قوم عاد مىپردازد كه پيامبرشان حضرت هود عليه السّلام و ساير انبياء را تكذيب كردند و آنگاه در مقام هولانگيزى و بيان كيفيت عذاب مىفرمايد : عذاب و انذار من چگونه بود ؟ و سپس به توضيح آن عذاب مىپردازد و مىفرمايد : ما بادى سخت و تند را در روزى شوم كه نحوست آن نسبت به ايشان مستمرّ و هميشگى بود ، بسوى آنها فرستاديم و علت استمرار نحوست آن روز براى ايشان اين بود كه ديگر بعد از آن ، اميد خير و نجاتى براى آنها نبود . و در توصيف عملكرد آن باد مىفرمايد : آن باد قوم عاد را كه مردمى قوى هيكل بودند درست مانند تنههاى درخت خرما كه ريشه كن شده باشند از زمين برمىكند و مجددا براى ايجاد هول و هراس و انذار مىفرمايد : پس عذاب و انذار من چگونه بود ؟ و در آخر مىفرمايد : ما قرآن را براى تذكّر مردم آسان كردهايم ، پس آيا كسى هست كه متذكّر شود ؟
( 23 )
( كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ )
: ( ثمود هم پيامبران را تكذيب كردند )
( 24 )
( فَقالُوا أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ )
: ( گفتند : آيا از يك بشر كه از خود ماست ، پيروى كنيم ؟ در اين صورت خيلى گمراه و ديوانهايم )
( 25 )
( أَ أُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ )
: ( آيا از بين همهء ما ذكر بر او نازل شده ؟ بلكه او دروغگويى جاهطلب است )
( 26 )
( سَيَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ )
: ( به زودى خواهند فهميد كه دروغپرداز و جاهطلب كيست ؟ )
( 27 )
( إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ )
: ( ما مادّه شتر را براى آزمايش آنها مىفرستيم ، پس صبر كن و منتظر باش )
( 28 )
( وَ نَبِّئْهُمْ أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ )
: ( و به آنها خبر بده كه آب محل بين ايشان و شتر تقسيم مىشود ، هر روز صاحب قسمت حاضر شود )
( 29 )
( فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطى فَعَقَرَ )
: ( مردم داوطلب كشتن شتر را صدا زدند و او متصدّى كشتن آن شد )