حقيقت بود و محتواى آن اين بود كه به زودى شما مؤمنين انشاء اللّه داخل مسجد الحرام خواهيد شد ، در حالى كه از شرّ مشركين ايمن هستيد و سرهايتان را مىتراشيد و تقصير مىكنيد ، بدون هيچ ترسى كه از ناحيه مشركين داشته باشيد و خداى متعال از فوائد و مصالح دخول شما در مسجد الحرام چيزهايى مىدانست كه شما نمىدانستيد و به همين دليل قبل از دخول شما با اين وضعيّت ، پيروزى نزديكى قرار داد تا ورود شما با اين ترتيب ، ميّسر شود . كه مراد از پيروزى نزديك فتح و صلح حديبيّه است كه زمينه دخول پيروزمندانه و ايمن مسلمانان به مكّه را فراهم كرد و اگر اين صلح نبود ، امكان نداشت بدون جنگ و خونريزى مسلمانان بتوانند وارد مكّه شوند و اعمال حج را بجا بياورند و در اين آيه هر شك و شبههاى از صدق آن رؤيا را بر طرف مىكند .
و مىخواهد بفرمايد رؤياى تو اى رسول ما به حق بود . امّا ما در امسال دخول شما را به مكّه تأخير انداختيم تا فتح حديبيّه را نصيب شما كنيم و به اين وسيله زمينهء دخول پيروزمندانه شما به مسجد الحرام ميّسر گردد ، چون خدا مىدانست كه در همانسال ديدن رؤيا ، امكان نداشت كه شما ايمن وارد مكّه شويد .
( 28 )
( هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً )
: ( اوست آنكه پيامبرش را به هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همهء اديان غالب سازد و اين گواهى خدا كفايت مىكند )
يعنى خداى متعال همان كسى است كه پيامبرش را ملازم با هدايت و بر دين حقّه اسلام ، گسيل داشت تا اين دين حق را بر همه اديان و نظامهاى شرقى و غربى عالم غالب و قاهر سازد و همين بس كه خدا شاهد بر صدق نبوّت رسول خود و ظهور دين وى و صدق رؤياى او مىباشد . و اين كلام در حكم تشويق مؤمنان بر قتال با دشمنان خدا و سعى در راه جهاد فى سبيل اللّه است .
( 29 )
( مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى