( 25 )
( إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ )
: ( بدرستى كسانى كه بعد از روشن شدن راه هدايت به كفر قبلى خود باز مىگردند ، شيطان اين عمل زشت را در نظرشان آراسته و به آرزوهايى كاذب آنها را اميدوار و آرزومند ساخته )
مىفرمايد كسانى كه بعد از آشكار شدن راه هدايت براى ايشان ، دوباره به عقب روى آورند و هدايت را ترك كنند ، شيطان است كه آرزوهاى نفسانى را در نظرشان جلوه داده و زشتترين امور را در صورتى نيكو برايش مىآرايد و آنها را به آرزوهايى دور و دراز اميدوار و آرزومند مىسازد .
( 26 )
( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ )
: ( اين به جهت آنست كه اين بيمار دلان به كفّارى كه از آيات خدا كراهت دارند گفتند : ما در پارهاى امور از شما اطاعت مىكنيم و خدا بر اسرار نهانى آنها آگاه است )
يعنى علّت تسويل شيطان و تسلّط او بر ( مرتدّين ) اين است كه ، اين بيمار دلان مرتدّ ، به كفّار وعده اطاعت مىدهند و مىگويند ما در پارهاى از امور ، يعنى تا آن حدّى كه برايمان خطرى نداشته باشد ، از شما اطاعت مىكنيم ، و آنگاه اين منافقان سرّ خود را مكتوم مىدارند و به انتظار فرصت مىنشينند امّا خداوند از اين اسرار نهانى آنها آگاه است و بر آنها احاطه دارد ، از اين آيه استفاده مىشود كه اطاعت از كافران در هر امرى از امور ، نشانهء نفاق آشكار است .
( 27 )
( فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ )
: ( پس چگونه است حال آنها وقتى كه ملائكه جانشان را مىگيرند و به صورت و پشتشان مىكوبند ؟ )
( 28 )
( ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ )
: ( اين به جهت آنست كه آنها همواره پيرو چيزى هستند كه خدا را به خشم مىآورد و از هر چه مايهء رضايت اوست كراهت دارند ، لذا خدا اعمال آنها را باطل و بىاجر مىسازد )
مىفرمايد : حال امروز آنها كه به اين صورت است كه مرتدّ شدهاند و ضلالت را به