كه خالص براى خدا باشد .
( 16 )
( أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ )
: ( آنها كسانى هستند كه ما بهترين اعمالشان را قبول مىكنيم و از گناهان آنها در مىگذريم ، همانطور كه از گناهان اهل بهشت هم خواهيم گذشت و اين وعده صدقى است كه از ابتداى خلقت انسانها ، به آن وعده داده شدهاند )
مراد از ( احسن ما عملوا ) ، اطاعتهاى واجب و مستحب است .
مىفرمايد : اين افرادى كه ذكر نموديم كسانى هستند كه ما اعمال عبادى واجب و مستحب آنها را مىپذيريم و از گناهان و سيئاتشان نيز در جملهء كسانى كه گناهانشان بخشوده مىشود و اهل بهشت مىگردند ، در مىگذريم . و بهشت متعلّق به آنهاست و هرگز از آن جدا نمىشوند و اين پاداشى در برابر حسن ايمان و عقيدهء آنهاست . در انتها مىفرمايد : اين امر وعدهاى صادق و منجّز است كه تاكنون از زبان انبياء و رسل وعده داده مىشدند و يا شايد مراد اين باشد كه در قيامت با اين تقبّل و تجاوز ، آن وعدهء صدقى كه در دنيا به آنها داده شده بود ، منجّز و محقّق مىشود .
( 17 )
( وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُما أَ تَعِدانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ )
: ( و آنكه به پدر و مادرش گفت ، اف بر شما ، تا كى مرا مىترسانيد از اينكه دوباره زنده شوم ؟ اين همه مردم در گذشته مردند ، كدامشان بازگشتند ؟ و پدر و مادرش به خدا پناه مىبرند و به فرزند مىگويند : واى بر تو ، ايمان بياور ، همانا وعدهء خدا حق است ولى او مىگويد : اينها خرافات و افسانههاى قديمى است )
( اف ) كلامى حاكى از خشم و ملال است .
در مقابله با وضع انسان توبه كار و تسليم به خدا كه به پدر و مادرش نيكى مىنمايد و عمل صالح و خالصانه بجا مىآورد ، در اينجا وضع انسان ديگرى را ذكر مىكند كه به خدا و رسول و مسأله معاد كفر مىورزد و دعوت پدر و مادرش را رد مىكند و با آنها