سوره احقاف
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيم دادن مشركين ، برهان بر توحيد و نبوّت ، بيان هلاكت بعضى از مكذّبان و قضيّه ايمان آوردن بعضى از جنيّان .
[ آيهء ( 14 - 1 ) احتجاج بر عليه پرستش بتها و نفى علم غيب از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ]
( 1 )
( حم )
: ( حا ، ميم )
( 2 )
( تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ )
: ( اين كتابيست كه از ناحيهء خداوند عزيز و حكيم نازل شده )
( حم ) از حروف مقطّعه و رموز قرآنيست و چنانچه گفتيم سورههايى كه با حروف مقطّعه مشابه آغاز مىشوند ، مقاصد مشابهى دارند ، مىفرمايد اين قرآن از جانب خداوندى نازل شده كه غالب و قاهر مطلق است ، ( لذا نزول آن به اجبار و قهر يك قدرت غالب و قاهر بر خداوند صورت نگرفته ) و نيز حكيم است و خلقتش توأم با حكمت و اتقان مىباشد و از كمال حكمت او ، تنزيل كتاب براى هدايت بشر است .
( 3 )
( ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى وَ الَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ )
: ( ما آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست را جز به حق و براى مدّتى معيّن نيافريديم و كسانى كه كافر شدند از هر چه بيم داده شوند ، اعراض مىكنند )
هامش
است و ( عظمت ) جامهء من است . هر كس در يكى از اين دو با من منازعه كند ، او را در آتش دوزخ مىافكنم .