در ادامه خطاب به آنها مىفرمايد : وقتى كه از زبان پيامبران الهى وعدهء بعث و جزا را مىشنيديد بجاى آنكه بيم يافته و ايمان بياوريد ، با ناباورى مىگفتيد : قيامت براى ما نامفهوم و غير معقول است و ما آن را درك نمىكنيم و فقط دربارهء آن گمانى داريم كه نمىتوانيم به آن اعتماد كنيم و ابدا يقين پيدا نمىكنيم ، كه اين سخن آنها حاوى نهايت درجهء لجبازى و مكابره در برابر حق است .
( 33 )
( وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ )
: ( و حقيقت اعمال زشتشان برايشان آشكار شد و همان چيزى كه آن را استهزاء مىكردند ، بر سرشان آمد )
يعنى در قيامت اعمال بدشان و يا بديهاى اعمالشان ، برايشان ظاهر مىشود و اين آيه از جمله آياتى است كه دلالت بر تمثّل و تجسّم اعمال دارد .
آنگاه مىفرمايد : عذابى كه در دنيا به زبان انبياء از آن زنهار داده مىشدند و آن را مسخره مىكردند ، به آنها مىرسد .
( 34 )
( وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ )
: ( و گفته شود ، امروز ما شما را فراموش مىكنيم همانطور كه شما ديدار امروزتان را فراموش كرديد و جايگاهتان آتش است و هيچ ياورى برايتان نيست )
( نسيان ) در اينجا كنايه از اعراض و بىتوجّهى است .
مىفرمايد در قيامت به كفّار ، مكذّبان و مجرمان خطاب مىشود ، امروز ما به شما توجّهى نمىكنيم و در شدايد و اهوال قيامت رهايتان مىكنيم ، همانطور كه شما در دنيا از ياد خدا و ياد قيامت اعراض مىكرديد و نسبت به آن بىتوجّه بوديد ، پس امروز جايگاهتان آتش است و هيچ ياورى نخواهيد داشت تا عذابتان را تخفيف دهد .
( 35 )
( ذلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ لا يُخْرَجُونَ مِنْها وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ )
: ( اين به جهت آنست كه شما آيات خدا را به مسخره گرفتيد و زندگى دنيا شما را فريب داد ، پس امروز از آتش بيرون نخواهند شد و عذرشان پذيرفته نمىشود )
در ادامه خطاب به آنها مىفرمايد : اين عذابى كه گرفتارش هستيد به جهت آنست كه