عبوديّت گردند .
( 29 )
( ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ )
: ( خداوند مردى را مثل زده كه چند شريك ناسازگار بر سر او نزاع مىكنند با مردى كه تنها مملوك يك نفر باشد ، آيا اين دو در مثل با هم يكسانند ؟ ! همه ستايش مخصوص خداست ، بلكه بيشتر ايشان نمىدانند )
اين مثلى است كه خداوند براى شخص مشرك و موّحد زده ، مشركى كه ارباب و آلهه متعدّد و مختلف مىپرستد و آنها در شخص او شريكند و بر سر او با هم مشاجره دارند و هر يك او را به كارى دستور مىدهند و مىخواهند كه او بندهء خاصّ آنها باشد ، با شخص موّحدى كه خالص در اختيار يك معبود است و احدى در شخص او با آن معبود شراكت ندارد ، در نتيجه موّحد تنها بر طبق ارادهء او خدمت مىكند . البته اين دو نفر يكسان نيستند و اين مثال ساده و همه كس فهم در واقع تقرير برهان
( لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا
« 1 » اگر در آسمانها و زمين خدايان ديگرى غير از خداى واحد مىبود ، فاسد مىشدند ) مىباشد . و در آخر خدا را ثنا نموده به جهت آنكه بندگى او بهتر است از بندگى غير او ، و اين مزيّت بر هر كس كه كمترين بصيرتى داشته باشد كاملا روشن است امّا بيشتر آنان اين امر را متوجّه نمىشوند و اين مزيّت را نمىفهمند .
( 30 )
( إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ )
: ( همانا تو خواهى مرد و ايشان هم خواهند مرد )
( 31 )
( ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ )
: ( آنگاه همهء شما در روز قيامت نزد پروردگارتان مخاصمه خواهيد كرد )
خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : عاقبت تو و اين مشركان مرگ است و مرگ چشيدنيى است كه هر نفسى آن را خواهد چشيد
( كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ )
« 2 » ولى بعد از مرگ همهء شما در روز قيامت در نزد پروردگارتان حاضر شده و مخاصمه خواهيد كرد ، كه اين مخاصمه ميان حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم و كفّار امّتش اتفّاق مىافتد و در سورهء فرقان
هامش
( 1 ) . سورهء انبياء ، آيه 22
( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيه 185