خاتمه
احوال خجسته مآل سلاطين رفيع القدر صفويه حيدريّه حسينيه حفت بالانوار القدسيه
سپاس بىقياس سزاوار خالقى است كه جاه و جلال او را بدايت نه ، و شأن و كمالش را نهايت نى ، و ستايش بىاندازه كريمى را رواست كه صفت او در ازل بر كمال است و ذاتش بىزوال ، بزرگى او را شايد كه احتياج به صفت ندارد ، خدايى او را بايد كه به چند و چون [ 558 ] سر در نيارد ، وصفش از همه چيز افزون و مدحش از حد بيرون . جملهء موجودات در قبضهء قدرت اوست و كلّ معلومات در صحيفهء قوت او ، قدرتش بر همه قادر ، حكمش بر همه نافذ ، پاك از همه عيب ، واقف همه غيب ، رحمتش همه را رسيده ، نعمتش همه جا كشيده ، عمر او دهد و زندگى او بخشد ، مظلومان را به روشنى رساند و محرومان را از تيرگى رهاند ، او را كه خواهد بنوازد و آن را كه نخواهد محروم سازد ، بدهد به دو كه خواهد ، بستاند از او كه نخواهد ، در بسته بىكليد گشايد ، وقت عجز و درماندگى معجز نمايد ، درد همه را درمان ، كار همه را سامان ، عادلى كه ظلم روا ندارد ، باذلى كه به همه كس بازگشت نمايد ، كريمى كه خطا پوشد ، رحيمى كه گناه بخشد ، پروردگار انس و جان ، آفريدگار كون و مكان ، پديد آرندهء زمين و زمان ، آبادكنندهء عالم و عالميان ، شكرش بر همه واجب ، حمدش بر همه لازم ، « الحمد للّه