برداشته بود ، قرار شد كه او در عراق و فارس باشد و الوند بيك در آذربايجان . « 1 » تا آنكه زمانهء عجيبى شد ، هيچ كدام دل بر سلطنت نداشتند و روز مىگذرانيدند و قاسم بيك پرناك در سبع و تسع مائه ( 907 ) به قتل آمد ، و ابو الفتح [ بيك ] بايندر حاكم كرمان به شيراز آمد و يعقوب جان [ بيك ] كه از جانب سلطان مراد آمده بود از او گريخت ، و ابو الفتح [ بيك بايندر ] در ثمان و تسع مائه ( 908 ) از كوه افتاد و گردنش شكست . « 2 » عالم به هم برآمد ، قحط و طاعون شد تا وقتى كه شاه اسماعيل حسينى بعد از فتح شروان به آذربايجان آمد ، و در سبع و تسع مائه ( 907 ) در حدود نخجوان فتح كرد . الوند [ بيك ] به بغداد افتاد از آنجا به ديار بكر . در سال عشر و تسع مائه ( 910 ) وفات يافت ، مدت ملكش پنج سال بود .
ذكر سلطنت سلطان مراد بن يعقوب بيك بن حسن بيك
چون سلطنت [ ميان ] « 3 » الوند [ بيك ] و سلطان مراد قسمت شد عراق و فارس و كرمان و دار المرز به سلطان مراد افتاده ، و دولت اينها را بقايى نمانده بود تا آنكه شاه اسماعيل - - - عليه الرحمه - در شرور ، الوند [ بيك ] را شكست [ داد ] ، و عزيمت سلطان مراد نمود و [ او را ] نامراد خواندند . در حدود همدان در سال ثمان و تسع مائه صفوف به هم رسيد .
تركمان مطلقا از غزلباش اعتبار نداشتند ، و تا سى هزار كس بر سر سلطان مراد بود و اردو به حال خود خيمهها زده ، و [ خواص ] « 4 » ماه رو [ ى ] در آنجا نشسته كه به يك بار حق تعالى نصرت و فيروزى به غازيان ظفر شعار داد و هزيمت بر لشكر سلطان مراد نامراد افتاد ، و به جانب بغداد گريخت و از آنجا به روم رفت ، و ديگر روى دولت نديد تا در سال عشرين و تسع مائه ( 920 ) در ديار بكر به دست غازيان به قتل آمد ، و [ ملكش ] سرآمد . « 5 »
هامش
( 1 ) . در اين باره رجوع شود به : حبيب السير ، ج 4 ، ص 446 ، لب التواريخ ، صص 376 تا 377 و احسن التواريخ ، ج 2 ، ص 39 .
( 2 ) . براى اطلاع بيشتر رجوع شود به : لب التواريخ ، ص 377 و تاريخ جهان آرا ، ص 257 .
( 3 ) . تصحيح قياسى . متن : ميانه .
( 4 ) . تصحيح قياسى . متن : خواس .
( 5 ) . براى آگاهى بيشتر از دوران حكومت سلطان مراد رجوع شود به : حبيب السير ، ج 4 ، صص 446 تا 448 ، تاريخ جهان آرا ، صص 257 تا 258 ، احسن التواريخ ، ج 2 ، صص 90 تا 95 .