وزارت حضرت شاه دين پناه گشته ميان او و ديو سلطان روملو كه امير الامرا بود كدورتى سانح شده آخر الامر منجر بدان شد كه از اشتعال نواير عذر امير مومى اليه اساس بقايش محترق گشته خاك وجودش به باد فنا رفت . . . » .
( ر . ك : احسن التواريخ ، ج 2 ، صص 240 تا 241 )
اما عبدى بيك شيرازى به عامل ديگرى پرداخته است . وى مىنويسد :
« خواجه جلال الدين محمد تبريزى بنا بر آنكه به بعضى قبايح متهم بود و كشف تصرفات و تقلبات او در اندك زمانى كه صاحب اختيار شده بود [ و ] مولانا شمس الدين مستوفى الممالك كه بعد از دخل مير سيد شهرستانى به درجهء وزارت رسيده بود نموده دفترها ساخته و نسخهها پرداخته بود مأخوذ و مقيد گشته عاقبتش در اردوى معلى به فرمودهء نواب عدالت انتما بسوختند » .
( ر . ك : تكملة الاخبار ، ص 60 )
ص 179 - « بين النهرين عليا را عربها جزيره مىناميدند ، زيرا كه آن دشتهاى پهناور از آبهاى فرات و دجله عليا و جويها و نهرهايى كه در جنوب آن دشتهاى سنگلاخ به رودخانههاى مزبور مىپيوستند احاطه شده بود . » شهرهاى مهم اين ناحيه عبارتند از : موصل و آمد و رقه .
( جغرافياى تاريخى سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 4 )
ص 182 - خير النسا خانم ، دختر شاه اسماعيل و خواهر طهماسب زن مظفر سلطان بود . پس از اين زن كه در هفده شعبان سال ( 923 ه . ق . ) به خانهء شوهر رفت و در سال ( 938 ه . ق . ) درگذشت ، مظفر سلطان دختر شمخال خان چركس را به زنى گرفت و از او فرزندى يافت به نام سلطان محمود خان .
( ر . ك : عبد الفتاح فومنى : تاريخ گيلان ، تصحيح منوچهر ستوده ، تهران 1349 ، ص 16 )
ص 188 - دفتر ارباب التحاويل : دفتر رسيدگى و نظارت بر حساب اموال نقدى و جنسى كه در ميان بيوتات خاصهء شاهى توزيع مىشد .
( ر . ك : تعليقات مينورسكى بر تذكرة الملوك . ترجمهء مسعود رجبنيا ، تهران ، 1368 ،
جواهر الأخبار ( فارسى ) — صفحة 257
مساهمون: بوداق منشى قزوينى
ص٢٥٧