مجلسى آماده شد كه در هيچ زمان و اوان واقع نشده ، مثل اين مجلس سلطان تيمور در صحراى سمرقند مجلسى ترتيب داد كه آن را طوى كان گل مىگويند كه پنج فرسخ زمين خيمه و سايبان زده بودند و سى و دو پسر و پسر زاده را به يكديگر داده و سه ماه اين صحبت و فراغت بوده .
القصه ، از اين مجلس چه گويم از اطعمه و تنقلات و خلعتهاى پادشاهانه ، از كمرهاى مرصّع و اتاقههاى مرصع و بالاپوشهاى طلا دوز و طلاباف كه حد و حساب و قياس نداشت ، و مردم عالم از سادات و علما و فضلا و اشراف و امراء و مقربان به پاى بوس آمدند و زبان به تهنيت و مبارك بادى گشودند و گفتند :
« بيت »
مبارك باد بر خاقان عالم جشن سلطانى * جهانبانى كه زيبا شد به دو تاج جهانبانى
اميد كه حق تعالى و تقدس دولت اين پادشاه را به ظهور صاحب الامر متّصل دارد ، و به عمر طبيعى رسد و مكروهى از زمانه به دو نرسد ، بحرمت محمد و آل محمد .
حرره الفقير الحقير بوداق منشى ، مؤلف اين نسخه در تاريخ اواخر جمادى الاول سنهء اربع و ثمانين و تسع مائه ( 984 ) [ 681 ] .
( پايان متن كتاب )