يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ »
« 1 » تسبيح كردند كه پايهء قدرش به اقصى مدارج كمال ترقى نمايد ، و به دايهء لطف ايزدى سپردند كه در مهد دولت پروش دهد .
« شعر »
اى شهريار وقت و شهنشاه روزگار * جاويد باش در كنف لطف كردگار
اجرام رام و بخت به كام و فلك غلام * دولت مطيع و چرخ مساعد فلك به كام
الهى دولتش به ظهور صاحب الامر متصل گردد ، به حق محمد و آله .
آمدن سلطان سليم به آذربايجان و محاربهء او با شاه عالم پناه
ناقلان اخبار چنين نقل كردهاند كه در مملكت روم پادشاه ذى جاهى نبود ، چون نوبت سلطنت به سلطان سليم رسيد اكثر بلاد را گرفت و مستقلا به تخت نشست ، و برادران را [ 585 ] دفع كرد و در اين حالت خبر به دو رسيد كه در ايران پادشاه عاليمقدارى طلوع كرده ، و اكثر ممالك را به تخت فرمان خود درآورده و ارادهء اين ديار دارد ، سلطان سليم به خاطر آورد كه اگر پيشتر آيد بهتر باشد .
در سال عشرين و تسع مائه با لشكر افزون از حد و شمار توجه نمود . خبر كه به شاه عالم پناه رسيد از اصفهان بيرون آمد و اكثر طوايف صافى اعتقاد كمر جان سپارى بر ميان بستند و جمع آمدند ، و خان محمد استاجلو كه والى ديار بكر بود در چورس و ماركان به عتبه بوسى سر افراز گشت . شاه دين پناه احوال رومى از او پرسيد و در باب جنگ و جدال با او مشورت كرد .
خان محمد عرض كرد كه اين خصم قوى است و نسبت به سلاطين تركمان ندارد ، و با او محاربهء روى به روى صرفه ندارد . بدين واسطه كه در برابر خود ارّابه ترتيب مىدهند و با زنجيرها استوار مىسازند ، و ينگيچرى در عقب مىنشيند و ميمنه و ميسره هم اين حال دارد ، و در عقب سر تا سه چهار فرسخ راه شتر ذخيره مىايستد با شترهاى اردو [ و ] سايسخانهها . غرض كه از هيچ جانب نمىتوان درآمد مگر در روز كوچ . چون اين شرحها
هامش
( 1 ) . سورهء الشورى ( 42 ) ، آيهء 3 .