[ 208 ب ] اعنى سلطان على موسى رضا ، شعر :
على بن موسى بن جعفر آن شهنشاهى * كه خواندهاند سلاطين دهر سلطانش
صلوات اللّه و سلامه عليه مىشمارد و به حمد للّه تعالى شعشعهء انوار مهر و ولاى آن حضرت و آل عظام سلطان تختگاه رسالت آفتاب آسمان نبوت افضل كاينات و اكمل موجودات كه قبول نسخهء اعمال حسنهء عباد از مهر مهر و ولاى آن حضرت و اولاد عظام اوست و صانع قدير بقلم صنايع رقم اوراق زرنگار افلاك و صفحات خطهء خاك به طفيل وجود با وجود آن حضرت با رفعت و اهل بيت كرام او صلوات اللّه عليه و عليهم رقمزدهء كلك انشاء گردانيده در دل و ديدهء اين خاكسار تافته و جاى گرفته به حسب تقدير خالق صغير و كبير در مشقتآباد غربت افتاده مدتى مديد انواع تعب و آزار روحانى كشيد . ناگاه نداى اين معانى به گوش هوش رسيد كه بمحض فضل نامتناهى نعمت ابتلا به انتها انجاميده [ 209 الف ] دست قدرت انواع بهجت بر روى روزگارت مىگشايد ، رباعى :
جانا اگرت لطف ازل يار بود * توفيق شهنشهى مدد كار بود
با آنكه در اول نروى راه صواب * آخر وطنت منزل احباب بود
مقارن آن به عنايت قادر مختار طلوع انوار مرحمت الهى در اهتزاز آمده از نسايم عنايت ربانى جان غمناك نضارت ايام بهار گرفت و گلهاى اميد در چمن تمناى اين سرگشتهء وادى هوس شكفتن آغاز نهاد .
تبيين اين مقال بر سبيل اجمال آنكه بر بيداردلان عالم صورت و شبزنده - داران جهان معانى ظاهر و هويدا خواهد بود كه هر نشاء كه از خواب مستى به نهان - خانهء عدم پيدا شده به امر حى لا يموت به عالم ظهور هشيارى خواهد خراميد . چون كار به اضطرار كشيد و توقف در كدورتآباد حيدرآباد بسيار شد در شب