استجاره حاصل نموده در آن محل طرح شهر انداخت و بيوتات و بساتين ترتيب داده قنوات جارى نمود و مردمان را به سكنى امر فرمود و آن شهر را به نام خود مؤبد گرد موسوم ساخت و الحال به ميبد اشتهار يافته .
از ميامن آن زمين آن كه اكثر اهالى او سعادتمند و مستعد و فاضل و دانشمنداند و از هنر بهرهء تمام دارند و جميع اشجار در آنجا در نهايت خوبى نمو مىنمايد و محصولات و اثمار در غايت كثرت و وفور و لذت به عمل مىآيد .
بدان اى عزيز كه قعلهاى كه در مدينهء ميبد واقع است به فرمان حضرت سليمان على نبينا و عليه السلام ساخته شده . تفصيل آن محل آن كه حضرت سليمان صلوة اللّه الملك المنان در زمان اختيار امر فرمود كه ديوان تفحص نموده در هر موضع كه قابل قلاع باشد جهة حفظ خزاين قلعه بسازند . دال ديو به اين پشته كه در اصل ميبد واقع است رسيده قابل قلعه يافت . بعد از رخصت از آن حضرت بر فراز آن پشته قلعهاى در نهايت استحكام ساخت . و الحق آن قلعهايست بر فراز پشتهء رفيع كه از غايت [ 147 الف ] رفعت و بلندى با فلك الافلاك دعوى مساوات مىنمايد . در وقت معمورى ساكنان بروج رفيعش با سكنهء صوامع ملكوت دمساز و پاسبان شبزندهدارش با مسبحان قلعهء سپهر همآواز بودند و همانا مضمون اين بيت كه ، شعر :
ز سنكانداز او سنگى كه جستى * پس از قرنى سر كيوان شكستى
ما صدق آن قلعهء رفيع بنا تواند بود . و همچنين هر پادشاهى كه بر عرصهء ممالك ايران رقم اختصاص مىكشيده به عمارت اين قلعه امر مىفرموده تا در سنهء خمس و تسعين و سبعمائه كه دولت از خاندان آل مظفر روى بر تافت آن قلعهء متين و حصن حصين به فرمان صاحبقران زمان و زمين امير تيمور گوركان انار اللّه برهانه بر خاك برابر گرديد . گويند كه حصانت و متانت آن به مرتبهاى بوده كه در هيچ عصر كمند اقتدار خسروان رفيع مقدار بر كنگرهء فتح آن حصار نيفتاده و