معمار همت عالى نهمت نواب مرتضى ممالك اسلام مقتداء طوايف انام اعاظم سادات با احترام ميرزا شاه ابو المهدى مد ظله السامى عمارت يافته ، شعر :
تبارك اللّه ازين روضهء بهشت آيين * كه هست غيرت نزهت سراى خلد برين
حسد برد ز كمالش بناى ذات عماد * خجل شود ز جمالش نگار خانهء چين
و در آن باغ دلگشا عمارتى ساخته شده كه تا جام جهان نماى خورشيد بر گرد صراحى فيروزه فام فلك در دور است و سپهر بر گرد مركز زمين گردان مانند آن عمارتى سزاوار عيش و عشرت و منزلى شايستهء سرور و بهجت نديده ، [ 116 ب ] و تا مهندس روزگار بر مسند هنرمندى قرار دارد مثل آن قصر و تالارى در ربع مسكون به نظر در نياورده . صفههايش از فيض باطن اوليا صفا يافته و انوار عنايت ايزدى از روزنهاش تافته ، مصراع :
ز روزنهاش نور بخت تابان
و بر اطراف از طلوع گل و ريحان چون گلزار آسمان به كواكب آراسته و آن گلستان جنت سرشت از لاله و نسرين پيراسته ، شعر :
مروح صبا از نسيم گلش * معطر هؤا از دم سنبلش
درختانش طوبى صفت سر به سر * بر آورده بر اوج افلاك سر
و در برابر قصر و عمارت خيابانى از سرو غرس گرديده و در انتهاى باغ درخت چناريست كه دهقان حكمت به يد قدرت آفريده و باغبان صنع به آبيارى مرحمت تربيت نموده ، شعر :
چنار سالخورد سرو كردار * فلك چون بار سرو از وى نمودار