نموده به مطلب مىرسند .
مدرسهء ضيائيه شهرستان
جناب مرتضى سعيد مولانا ضياء الدين حسن رضى كه شرف مصاهرت سيد امجد سيد ركن الدين محمد دريافته بود در زمان اعتبار و اقتدار در محلهء شهرستان طرح مدرسه انداخته [ 103 الف ] در نهايت تكلف و زينت به اتمام رسانيد و درگاه رفيع و دو مناره در كمال ارتفاع برافراخت و باغچهء مشجر در خلف مدرسه احيا فرمود و پايابى در ميان صحن حفر كرده آب اشكذر جارى نمود و زاويه و كتابخانه و حمامى در مقابلهء مدرسه بساخت و خانهها در اطراف و جوانب ترتيب نمود . و الحال كه دو سنين از سنهء ثمانين و الف گذشته تمامى روى به خرابى نهاده و به غير از منارهء آن چيزى ديگر به نظر اهل بصيرت درنمىآيد . و اتمام آن عمارات در سنهء خمس و سبعمائه اتفاق افتاده .
و از مولانا ضياء الدين حسن دو خلف نيك اختر صاحب حشمت به يادگار مانده بود : نخستين مولانا شرف الدين على كه در فنون دانش و كمالات آراسته و علم فضل و افضال افراشته ، و ثانى مولانا مجد الدين حسن مصنف شرح كتاب حاوى كه به حكم سلطان مبارز الدين محمد مظفر بر مسند قضا متمكن گرديده بود .
بر ضمير منير سلسلهء انساب روشن و مبرهن خواهد بود كه نجابت و فضيلت پناه ميرزا شاه معز الدين و ميرزا مجد الدين حسن كه الحال در يزد تمكن دارند [ 104 ب ] از اولاد امجاد مولانا ضياء الدين حسن رضىاند .
مدرسهء حسينيه واقع به كوچهء حسينيان
در « تاريخ جديد يزد » به نظر رسيده كه سيد شرف الدين حسين والد « 1 » امير معين الدين اشرف در سنهء ست و عشرين و سبعمائه در « كوچهء حسينيان » طرح مدرسه انداخته در نهايت تكلف تمام به كاشى و طلا و لاجورد منقش نمود و دو منار بر درگاه برافراخت و « مياه وزير » كه الحال به « مياه محمودآباد » اشتهار يافته در پاياب جارى ساخت و در جنب صفه قبهء عالى به جهت مدفن خود و اولاد ترتيب داد و بسيارى
هامش
( 1 ) نسخهء وزيرى : ولد .