قرآن را به حق نازل كرديم و آن به حق نازل شده است و تو را جز بشارت دهنده و بيم رسان نفرستادهايم ) ، يعنى اين قرآن هم از ناحيه خداوندى كه آن را نازل كرده توأم با حق است و باطل و در آن راه ندارد و هم داخل آن مطابق حقّ است و چيزى از درونش لغو و باطل نيست تا آن را فاسد كند و همچنين كسى غير خدا در آن مشاركت نداشته تا بتواند آن را باطل سازد و رسول خدا هم جز بشارت دهنده و ترسانندهاى نيست و لذا نمىتواند در آن دخل و تصرّفى كرده يا مطابق هواى نفسش آن را تغيير دهد يا آيهء ديگرى از خدا درخواست كند چون شأن رسول تنها ارسال پيام و بشارت و انذار است .
لذا قرآن حقّ است و از مصدر حق صادر گشته و احدى حتّى رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم نمىتواند در آن دخل و تصرّف نمايد .
( 106 )
( وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلًا )
: ( و قرآن را بتدريج فرستاديم تا تو آن را با درنگ و تدريج براى مردم بخوانى و ما آن را نازل كرديم ، نازل كردنى كامل ) ، يعنى اين قرآن را آيه آيه و سوره و سوره نازل كرديم تا مردم بتدريج استعداد دريافت معارف آن را بيابند و تو به مقتضاى مصالح آنها اين قرآن را بتدريج بر آنها تلاوت كنى كه در اين صورت تعقّل و حفظ آن براى مردم آسان مىشود و در آخر مجددا تأكيد مىنمايد كه ما اين قرآن را بتدريج نازل نموديم تا هر بخش از آن مطابق حاجت و مصالح مردم و به حسب پديد آمدن استعدادهاى مختلف در آنها نازل شود كه آنها قابليّت فهم و دريافت آن را داشته باشند و علم با عمل ، يا تعليم با تربيت هماهنگ و يكسان پيش رفته باشد « 1 » .
( 107 )
( قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً )
: ( اى پيامبر بگو به قرآن ايمان بياوريد ، يا نگرويد ، كسانى كه قبل از اين علم داده شدهاند وقتى قرآن برايشان تلاوت شود به رو با چانه سجده كنان بر زمين
هامش
( 1 ) . به خلاف تورات كه يكباره بر بنى اسرائيل نازل شد و آنها از آن سرپيچى كردند و تا زمانيكه خداوند كوه را بر فراز سرشان معلّق نكرد ، حاضر به پذيرش آن نشدند .