فقير شدن از انفاق ، بخل و امساك خواهيد ورزيد ، چون انسان همواره بسيار بخيل است ) ، در اينجا بشر را به جهت جلوگيرى از نشر رحمت حق و هدايت خلق بوسيله رسالت انبياء توبيخ مىنمايد و مىفرمايد به اين كفّار بگو شما آنچنان بخيل هستيد كه اگر مالك همه خزائن رحمت خداوند هم بشويد باز هم از بيم فقر ، امساك نموده و بخل مىورزيد چون طبيعت انسان بسيار بخيل است .
[ آيهء ( 111 - 101 ) بحث دربارهء اسماء حسنى و نفى فرزند ، ولىّ و شريك از ساحت خداى تعالى ]
( 101 )
( وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ فَسْئَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ إِذْ جاءَهُمْ فَقالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً )
: ( و هر آينه به تحقيق موسى را نه معجزه آشكار داديم ، پس از بنى اسرائيل سئوال كن ، آنزمان كه موسى نزدشان آمد و فرعون به او گفت ، اى موسى من تو را جادو شده مىپندارم ) ، اين معجزات نه گانه شامل عصا ، يد بيضاء ، طوفان ، ملخ ، شپش ، قورباغه ، خون ، سوسمار و قحطى و كمبود ميوههاست .
و گفتهء فرعون خطاب به حضرت موسى عليه السّلام اين است كه اى موسى من گمان مىكنم كه تو را سحر كرده باشند و در نتيجه خللى به عقل تو وارد آمده ، امّا بعضى گفتهاند مراد از مسحور ، ساحر است ، يعنى فرعون آن جناب را جادوگر ناميده ، به هر جهت قرآن مىخواهد بفرمايد از بنى اسرائيل بپرس تا بدانى كه كثرت معجزات و آيات باعث ايجاد ايمان در قلبهاى منكر و معاند نمىشود .
( 102 )
( قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ إِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ بَصائِرَ وَ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً )
: ( گفت : تو خود مىدانى كه اين معجزهها را جز پروردگار آسمانها و زمين نازل نكرده و من تو را اى فرعون هلاك شده مىپندارم ) ، حكايت جواب موسى عليه السّلام به فرعون است كه مىفرمايد : تو خوب مىدانى كه اين معجزات آشكار را كسى جز پروردگار عالم نازل نكرده و منظور از آنها هم بصيرت و هدايت مردم بوده تا بوسيلهء آنها ميان حق و باطل را تميز دهند و من مىپندارم كه تو به جهت عناد و سركشيت سرانجام هلاك مىشوى ، و اينكه به جاى به كار بردن علم و يقين از ظنّ استفاده نموده به جهت آنست كه اشاره كند حكم بدست خداست و در عين حال جواب فرعون را مطابق خودش بدهد ، به علاوه كلمه ( ظنّ ) در مورد يقين هم به كار مىرود .