و ( ذكر خدا ) ، يعنى اينكه انسان خدا را با قلب و زبان در حالت قيام و قعود و يا به پهلو افتادن و خلاصه در همه حال ياد كند و هرگز از ياد او غفلت نورزد و اين ذكر شامل نماز و حج نيز مىشود .
پس همهء مردان و زنانى كه داراى صفات فوق باشند خداوند براى آنها مغفرتى مهيّا نموده كه نقايص اعمال آنها را مىپوشاند و پاداش بزرگى در برابر عقيده و عمل نيكويشان برايشان آماده كرده است .
[ آيهء ( 40 - 36 ) بيان وجوب اطاعت از حكم خدا و رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم و بيان ماجراى ازدواج پيامبر با همسر پسرخواندهاش زيد ]
( 36 )
( وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً )
: ( هيچ مرد و زن مؤمنى را سزاوار نيست كه وقتى خدا و رسولش امرى را صادر نمودند ، خود را در آن امر صاحب اختيار بدانند و هر كس خدا و رسولش را نافرمانى كند ، به تحقيق به ضلالتى آشكار گمراه گشته )
مراد از ( قضا ) قضاء تشريعى و حكم قانونى است . پس مقصود از قضاى خدا حكم شرعى او و مقصود از قضاى رسول ، حكم آنحضرت در شأنى از شئون مسلمانان است كه اين حكم نيز به خاطر ولايتى كه خدا براى رسول خود قرار داده ، لازم الاتّباع است .
مىفرمايد : صحيح و شايسته نيست كه مردان يا زنان مؤمن در امرى كه خدا و رسول دستورى در مورد آن صادر نمودهاند ، از خود اختيار داشته باشند تا خلاف آن را انجام دهند ، بلكه بر همه آنها واجب است كه از خواست خود صرف نظر كنند و پيرو حكم خدا و رسول باشند و هر كس كه از امر خدا و رسول نافرمانى كند ، به تحقيق در گمراهى آشكارى افتاده است . چون خدا و رسول به مصالح بندگان آگاهترند .
( 37 )
( وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَ اتَّقِ اللَّهَ وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً زَوَّجْناكَها لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا )
: ( و به ياد آر كه به آن كس كه خدا به او نعمت داد و تو نيز به او احسان كردى گفتى : همسرت را بر خلاف ميلت نگهدار و از