نيكوكارند و نماز را به عنوان آشكارترين مظاهر بندگى به پا مىدارند و زكات را كه نمونه عبادات عملى و حقّ جامعه است ادا مىكنند و به آخرت يقين دارند البته يقين به آخرت مستلزم يقين به توحيد و نبوّت و داشتن تقوى نيز هست و در آخر مىفرمايد :
آنها كسانى هستند كه پروردگارشان به واسطهء ايمانشان هدايتشان نموده و ايشان رستگار و فائز خواهند بود .
( 6 )
( وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ )
: ( بعضى از مردم خريدار گفتار بازيچه هستند ، تا بدون علم مردم را از راه خدا گمراه كنند و راه خدا را مسخره مىگيرند ، آنان عذابى خفّتآور دارند )
( 7 )
( وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ )
: ( و زمانيكه آيات ما را بر آنان بخوانند ، با تكبّر روى مىگردانند ، گويى آن را نشنيدهاند ، همچنانكه گويا گوشهايشان كر است ، پس او را به عذابى دردناك نويد بده ) .
( لهو الحديث ) سخنى است كه آدمى را از حق منصرف نموده و به خود مشغول سازد از قبيل حكايت خرافى و افسانهها و داستانهايى كه انسان را به فساد و گناهان مىكشاند و يا از قبيل سرگرمى به غناء ، شعر ، موسيقى و آلات موسيقى چون چنگ و طنبور و . . . .
و مراد از ( سبيل اللّه ) در اين آيه ، قرآن كريم و معارف حقّه اعتقادى و عملى آن بخصوص قصص انبياء و امم گذشته است .
مىفرمايد : بعضى از مردم هستند كه براى آنكه ديگران را از شنيدن و درك مفاهيم قرآنى باز بدارند ، از روى گمراهى و جهل به سراغ احاديث خرافى و لهو و لعب مىروند و قرآن را به تمسخر مىگيرند و آن را از جمله افسانههاى خرافى گذشتگان مىشمارند و آنگاه در مقام تهديد آنها مىفرمايد : ايشان به جهت غرور و تكبّرى كه در دنيا داشتند عذابى خوار كننده خواهند داشت در ادامه اينچنين افرادى را توصيف مىكند به اينكه وقتى آيات قرآنى بر آنها تلاوت مىشود با تكبّر پشت مىكنند گويا اصلا آن را نشنيده