مىشوم تا كسى مانع از يكتاپرستى من نشود و مؤيّد اينكه گويندهء اين كلام حضرت ابراهيم مىباشد ، آيهء 99 سورهء صافات است كه مىفرمايد
( وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ )
گفت : من به سوى پروردگارم خواهم رفت و او مرا هدايت خواهد كرد ) بنابراين ناميدن اين مهاجرت به مهاجرت ( الى اللّه ) نوعى مجاز عقلى است .
و در آخر فرمود : همانا خدا عزيز و حكيم است يعنى قدرتمندى است كه هر كس را يارى كند ، خوار نمىگردد و حكيمى است كه هر كس را كه حفظ كند هرگز ضايع و ذليل نمىشود .
( 27 )
( وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ )
: ( و به او اسحاق و يعقوب را عطا كرديم و نبوّت و كتاب آسمانى را در نسل او قرار داديم و پاداش او را در دنيا عطا كرديم و در آخرت نيز از صالحان است )
يعنى در برابر درخواست او كه از خدا خواست تا ذريّهاش را برپا دارندهء نماز قرار دهد ، خداوند هم به او اسحاق و يعقوب را بخشيد و سلسلهء نبوّت و كتاب آسمانى را در نسل او قرار داد ، پس خداوند جزاى نيكويى را در مقابل عمل نيك او در اين دنيا برايش مقدّر فرمود و او را به مقامات قرب رسانيد و در آخرت نيز آن حضرت از شايستگان و همنشينان چهارده معصوم ( عليهم السلام ) خواهد بود و به مدارج عالى قرب نايل خواهد شد .
( 28 )
( وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ )
: ( و لوط آن زمان كه به قومش گفت : همانا شما عمل زشتى مرتكب مىشويد كه قبل از شما احدى از مردم عالم آن را انجام نداده است )
حضرت لوط با لحنى تعجّبى و انكارى خطاب به قومش مىفرمايد : بدرستى شما مرتكب عمل قبيحى مىشويد كه اين عمل لواط قبل از شما در بين هيچ قومى شايع نبوده .
( 29 )
( أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ فَما كانَ