حوصله از خود دور مىكردند .
( 55 )
( وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ )
: ( و زمانى كه سخن بيهوده مىشنوند از آن روى گردانيده ، مىگويند : اعمال ما براى ما ، اعمال شما براى شما ، سلام بر شما ، ما خواهان معاشرت جاهلان نيستيم )
( لغو ) يعنى سخن بيهوده يا خشن و زشت .
در ادامه دربارهء خصوصيّات اين افراد مىفرمايد : اينها زمانى كه كلام بيهوده يا زشتى را مىشنوند از آن اعراض نموده و مقابله به مثل نمىكنند ، بلكه مىگويند : اعمال ما براى ما و اعمال شما براى شما ، و اين سخن ترك گفتگو و اعلام متاركه است و در ادامه مىگويند سلام بر شما ، يعنى شما از ناحيهء ما ايمن هستيد و گزندى از ما به شما نخواهد رسيد و ما شأن خود را اجلّ از اين مىدانيم كه با جاهلان گفتگوهاى بيهوده و بىثمر را دنبال كنيم و زبان حال ايشان اين است كه طالب معاشرت و مجالست با افراد جاهل نيستند و در صدد آنند كه هر چه زودتر گفتگو با آنها را خاتمه دهند .
( 56 )
( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ )
: ( بدرستى تو هر كس را كه دوست داشته باشى نمىتوانى هدايت كنى ، بلكه خداست كه هر كس را بخواهد هدايت مىكند و او به حال كسانى كه هدايت پذيرند داناتر است )
مراد از ( هدايت ) در اينجا فقط راهنمايى نيست بلكه مراد ، رساندن به هدف مطلوب است كه بازگشت آن به مسألهء افاضهء ايمان بر قلب مىباشد و طبعا چنين هدايتى از عهدهء رسول خارج است و فقط كار خداست و هيچكس در اين امر با او مشاركت ندارد .
در ادامه مىفرمايد : خداوند داناتر است كه چه كسانى هدايت را قبول مىكنند ، پس مشركان هم قوم و هم عشيرهء پيامبر كه محروم از نعمت هدايت هستند ، علّت هدايت نشدنشان عدم استعداد و قابليّت ذاتى براى هدايت است كه به جهت پيروى از هواهاى نفسانى برايشان حادث شده ، و پيامبر هر چند هم تلاش كند و دوست بدارد كه ايشان