مرحلهء عقيده و عمل مىباشد .
[ آيهء ( 21 - 15 ) فصل دوّم از داستان موسى و حوادث بعد از بلوغ اشد ]
( 15 )
( وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ )
: ( و موسى در هنگامى كه مردم شهر غافل بودند وارد شهر شد و در آنجا به دو نفر برخورد كه با يكديگر نزاع مىكردند كه يكى از بنى اسرائيل بود و ديگرى از قبطيان ، آنكه از پيروان موسى بود او را به عليه قبطى يارى طلبيد ، پس موسى مرد قبطى را ضربهاى زد كه در اثر آن فرد قبطى مرد ، موسى با خود گفت : اين امر از عمل شيطان بود همانا او دشمنى گمراه كننده و آشكار است )
موسى چون نزد فرعون و در قصر زندگى مىكرد ظاهرا تا اين زمان از قصر خارج نشده بود ، امّا سرانجام يك روز هنگامى كه مردم دكّانها و بازار را تعطيل كرده و به خانه مىرفتند و خيابانها خلوت بوده ( احتمالا هنگام ظهر يا اواسط شب ) موسى وارد شهر مصر مىشود و در آنجا دو نفر را مىبيند كه مشغول جدال و نزاع بودهاند كه يكى از ايشان فردى قبطى و از قوم فرعون و ديگرى فردى بنى اسرائيل بوده يعنى انتساب به دين ابراهيم و اسحاق و يعقوب داشته اگر چه كه در آن زمان از دين توحيد جز اسمى باقى نمانده بود و بنى اسرائيل تظاهر به عبادت فرعون مىكردند ، به هر جهت فرد بنى اسرائيلى از موسى نصرت و كمك طلبيد تا او را بر عليه قبطى يارى كند و موسى عليه السّلام آن فرد قبطى را با مشت يا با كف دست ضربهاى زد تا او را دفع كند ، اما در اثر آن ضربه ، فرد قبطى جابجا مرد ، يعنى موسى بدون عمد و بطور اتّفاقى مرتكب قتل شد و آنگاه در مقام ندامت با خود گفت : اين مشاجره و درگيرى كه به فوت قبطى منجر شد از وساوس شيطان و اعمال او نشأت مىگيرد و اوست كه ميان اين دو نفر عداوت افكند و مرا وادار به مداخله و درگيرى نمود ، چون او دشمنى گمراه كننده و آشكار است و اينكه اين عمل را اضلال شيطان ناميد براى اين بود كه اگر چه عمل او معصيتى كه موجب مؤاخذه باشد نبود و صرفا اشتباه و خطا بود و بلكه جنبه دفاع از مرد اسرائيلى در برابر مردى كافر و