و مسلّم شود كه خدايى كه آنها به او و فرستادهاش ايمان آوردهاند و هر آزار و اذّيتى را در راه او تحمّل كردهاند ، همان خدايى است كه موسى را ، براى احياء حق و به عزّت رساندن بنى اسرائيل پس از سالها ذلّت بردگى ، برگزيد و به زودى مؤمنان اين امّت را وارث دشمنانشان مىسازد و آنچه دربارهء بنى اسرائيل جارى نمود ، در مورد ايشان نيز محقّق خواهد كرد .
( 4 )
( إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ وَ يَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ إِنَّهُ كانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ )
: ( بدرستى كه فرعون در زمين برترى طلبى نمود و مردمش را دسته دسته كرد ، گروهى از آنها را بيچاره و ضعيف نموده ، پسرانشان را مىكشت و زنانشان را زنده مىگذاشت به راستى كه او از فسادكاران بود )
مىفرمايد فرعون در زمين بلندپروازى و استكبار نمود و با گستردن دامنهء تسلّط خود بر مردم در ميان آنها با ستمگرى و جبر رفتار كرد و ميان مردم تفرقه افكند و نظام طبقاتى را برقرار نمود تا با هم همدل و هماهنگ نشوند و نتوانند در مقابل زورگويى او مقاومت كنند ، و گروهى از مردمش را كه همان بنى اسرائيل و اولاد يعقوب باشند ( كه بعد از آنكه يوسف عليه السّلام پدر و برادرانش را به مصر خواند در آنجا ساكن شده و زادو ولد نموده بودند ) به بردگى و استضعاف كشيده و همه فرزندان پسر آنها را مىكشت و دختران آنها را براى خدمتگزارى زنده مىگذاشت . و مىخواست به اين وسيله نسل آنها را نابود كند و بديهى است كه فرعون با اين اعمال پليد جزء مفسدان در زمين بود ، چون خلقت عمومى انسانها اقتضاء مىكند كه همه آنها به يك اندازه از نعمات زندگى و امكانات زيستى بهره ببرند اما فرعون با به بردگى كشيدن بنى اسرائيل و محروم كردن آنها از امكانات و تمتّعاتى كه استحقاق آن را داشتند ، در زمين افساد مىكرد و انسانيّت را به سوى هلاكت و نابودى مىكشاند . و اين طرز رفتار فرعون يك شيوهء سياسى است كه همه طغيانگران تاريخ براى محافظت از سلطنت خود به آن پناه مىبرند و همه با شيوهاى مشابه با گروهها و افراد مخالف خود كه در برابر آنها مقاومت مىكنند ، برخورد