در ادامه خداوند مىفرمايد ما با اين برنامهريزى فرعونيان را از باغها و چشمهسارها و گنجينهها و منزلگاههاى زيبا و قصرهاى رفيعى كه داشتند بيرون كشيديم و خداوند به كيفر استكبارى كه در برابر حق نمودند اين نقشه را در مورد آنها عملى نمود [ و چون در نهايت فرعونيان غرق شدند آن خانهها و قصرها و نهرها به بنى اسرائيل به ارث رسيد ]
به هر حال فرعونيان به دنبال بنى اسرائيل روانه شدند و در صبحگاهى هنگام طلوع خورشيد ، به ايشان رسيدند و همين كه دو گروه به هم نزديك شدند ، ياران موسى با ترس و لرز گفتند : ما گرفتار شديم و اينها ما را به چنگ آوردند چون پشت سرشان دشمن و پيش رويشان دريا بود .
اما حضرت موسى عليه السّلام به اتّكاء نيروى ايمان به آنها گفت : حاشا كه فرعونيان به ما برسند ، همانا پروردگارم با من است و به زودى مرا به طريقى هدايت مىكند كه فرعون قادر بر تعقيب ما نباشد و معيّت الهى در اينجا به معناى حفظ و يارى خداست .
در ادامه خداوند مىفرمايد : ما به موسى وحى كرديم كه با عصايت به دريا بزن و چون با عصا به دريا زد ، دريا از هم شكافت و هر قطعه جدا شده از آن مانند كوهى عظيم بود و آنگاه موسى و بنى اسرائيل از ميان آن دو قطعه روانه شدند ، پس از آن مىفرمايد ما فرعونيان را نيز نزديك كرديم تا بدنبال موسى و بنى اسرائيل وارد دريا شدند و ما دريا را همچنان منفصل نگاه داشتيم تا آخرين فرد از همراهان موسى هم عبور كرد و همگى به سلامت نجات يافتند ، و آنگاه با وصل كردن آبها به يكديگر همه فرعونيان را غرق نموديم در ادامه مىفرمايد ، آنچه از ماجراى موسى عليه السّلام از ابتداى بعثت او تا غرق شدن فرعونيان نقل شد ، در همهء آنها آيت و حجّتى بر توحيد ربوبيّت و الوهيّت پروردگار و صدق رسالت موسى ، وجود دارد و هر كس در اين موارد تفكّر و تأمّل نمايد اين نتايج را تصديق خواهد كرد ، اما با وجود اينهمه آيات واضح الدّلاله بيشتر اين افرادى كه داستانشان ذكر شد ، ايمانآور نبودند همچنانكه بيشتر قوم تو اى محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم نيز ايمان آور نيستند ، پس ديگر اندوهناك نباش چون اين روش ديرينهء ابناء بشر بوده كه هر گاه ما رسولى بسويشان فرستاديم تا آنها را بسوى توحيد ربوبيّت دعوت كند ، اكثرشان ايمان
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 448
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص٤٤٨