( 48 )
( رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ )
: ( پروردگار موسى و هارون )
( 49 )
( قالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ )
: ( فرعون گفت :
آيا پيش از آنكه به شما اجازه دهم ، به او ايمان آورديد ؟ حتما او بزرگ شماست كه جادو تعليمتان داده است ، به زودى خواهيد دانست كه دستها و پاهايتان را در جهت عكس يكديگر قطع مىكنم و همه شما را بر دار مىآويزم )
( 50 )
( قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ )
: ( گفتند : ضررى به ما نمىرسانى چون به سوى پروردگارمان مىرويم )
( 51 )
( إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ )
: ( ما اميد آن داريم كه پروردگارمان گناهان ما را بيامرزد به جهت اينكه اولين كسى هستيم كه ايمان آورديم )
ساحران از مشاهدهء معجزهء موسى آنچنان بىخود و مبهوت شدند كه بىاختيار به سجده افتادند و گفتند ما به پروردگار عالميان ايمان آورديم و اين اعتراف حاوى اعتراف به توحيد و انكار الوهيّت آلهه نيز هست و آنگاه با جمله بعدى تصريح كردند كه مراد ما از ربّ العالمين ، همان پروردگار موسى و هارون است و به اين ترتيب به رسالت موسى و هارون نيز اقرار كردند .
اما فرعون در برابر اين عمل آنها دست به تهمت و تهديد زد و به آنها گفت ، چرا بدون اجازهء من به او ايمان آورديد ؟ و حالا كه چنين كرديد ، معلوم مىشود كه او سركردهء شماست و شما با او تبانى كردهايد ، پس به زودى خواهيد دانست كه چه بلايى بر سر شما مىآورم ، و با اين سخنان مىخواست دلهاى مردم و بزرگان قوم را از موسى برگرداند .
بعد در توضيح آن تهديد ضمنى خود ، خطاب به ساحران گفت : دست و پاى شما را از جهت خلاف يكديگر ( دست چپ با پاى راست و يا بالعكس ) قطع مىكنم و همه شما را به دار مىآويزم .