در نتيجه موسى سه عذر آورده : اول ترس از تكذيب دعوت دوم : ترس از تنگ حوصلگى و عدم مقاومت و سوم : ترس از قاصر بودن بيان . ولى در قرائت يعقوب و غير او ( يضيق ) و ( ينطلق ) به نصب قرائت شده و عطف بر ( يكذّبون ) مىباشد ، در نتيجهء عذر موسى همان عذر اولى است و دوتاى ديگر نتيجهء همان عذر اوّل هستند .
به هر جهت پس از طرح اين عذر ، موسى عليه السّلام به خداوند عرضه مىدارد كه خدايا ملك وحى را نزد هارون هم بفرست تا او در امر رسالت يار و ياور من باشد ، چون براى ايشان گناهى به گردن من است و من يكى از قبطيان را كشتهام و كارى كردهام كه از نظر آنها عاقبت وخيمى دارد .
پس از اين درخواستها و بيانات موسى عليه السّلام ، خداوند به موسى عليه السّلام تأمين مىدهد و او را دلگرم مىكند تا مطمئن باشد ، دست فرعونيان به او نمىرسد و خداوند درخواست او را اجابت كرده و هارون را همراه او گسيل مىدارد و مىفرمايد : شما دو نفر آيات ما را نزد فرعون ببريد و نترسيد ، ما در مجلس دعوت شما حاضر و شاهديم و آنچه را كه ميان شما جريان دارد مىشنويم و به آن كمال عنايت را داريم .
و به آنها بگوييد ما فرستادگان پروردگار جهانيان هستيم و مقصود از رسالت ما اين است كه تو دست از بنى اسرائيل بردارى و آنها را آزاد بگذارى تا به سرزمين مقدّس باز گردند ، همانجايى كه موطن اصلى پدران آنهاست و خداوند وعدهء آن را به ايشان داده بود .
( 18 )
( قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ )
: ( فرعون گفت : مگر وقتى نوزادى بودى تو را نزد خويش پرورش نداديم و سالها از عمرت را در ميان ما نگذراندى ؟ )
( 19 )
( وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ )
: ( و سرانجام آن كارت را كه نمىبايست ، انجام دادى و تو از ناسپاسانى )
( 20 )
( قالَ فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ )
: ( گفت : آن كار را هنگامى كردم كه گمراه بودم ) .