انباشته مىسازد ، و آنگاه باران از خلال و شكاف ابرها بيرون آمده و بر زمين مىريزد ؟
در ادامه مىفرمايد : آيا نمىبينى كه خدا از آسمان ( كه از جهت بسيارى و تراكم چون كوه است ) تگرگ متراكم و انبوه نازل مىكند و آن را به هر سرزمينى كه بخواهد مىفرستد زراعتها و بستانها را تباه ساخته و انسانها و چهارپايان را نابود مىكند و از هر كس كه بخواهد ، برمىگرداند و در نتيجه از شرّ آن متضرّر نمىشود و آن برف و تگرگ چنان است كه نزديك است چشمها از شدّت آن كور شود . پس اين آيه هم در مقام تعليل مطالب گذشته است كه خداوند نور خاصّ خود را تنها به مؤمنان اختصاص مىداد و اين امر منوط به مشيّت الهى است .
( 44 )
( يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ )
: ( خداوند شب و روز را مبدّل مىكند . همانا در اين امر براى اهل بصيرت عبرتى هست )
يعنى اهل تدبير از مبدّل شدن و از پى هم آمدن شب و روز عبرت مىگيرند و در مىيابند كه مدّبر عالم هستى ، خداى واحد است .
( 45 )
( وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى رِجْلَيْنِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
:
( خدا همهء جنبندگان را از آبى آفريده ، بعضى از ايشان با شكم خويش و بعضى با دو پا و بعضى چهار پا راه مىروند . خدا هر چه بخواهد خلق مىكند همانا خدا بر همه چيز تواناست )
اين آيه نيز بيان ديگريست براى رجوع امور به مشيّت خداى تعالى ، كه تمام جانداران را از آبى خلق مىكند و در عين حال حالت و وضعيّت هر يك با ديگرى متفاوت است . بعضى مثل مارها و كرمها و ساير خزندگان بر روى شكم راه مىروند ، بعضى ديگر مثل آدمى و پرندگان بر دو پا راه مىروند و برخى ديگر چون چهارپايان و حيوانات درنده بر روى چهار دست و پا راه مىروند ، و اينكه تنها به ذكر اين سه نوع اكتفاء شده به جهت اختصار و ايجاز است و گرنه اختلاف جانداران خارج از حيطهء شمارش است .