تزلزلى به خود راه نمىدهند .
( 9 )
( وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ )
: ( و كسانى كه نمازهاى خود را محافظت مىكنند )
يعنى مؤمنان مواظب هستند كه يكى از نمازهايشان فوت نشود و دائما بر نماز خود مراقبت دارند و حقّ ايمان هم همين است .
( 10 )
( أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ )
: ( اين افراد ، تنها آنهايند كه وارثان هستند )
( 11 )
( الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ )
: ( آنان كه بهشت فردوس را ارث برده و ايشان در آن جاودانهاند )
( فردوس ) اعلى درجه بهشت است .
خداوند بهشت را آفريد ، تا همهء افراد بشر با حسن عقيده و عمل به آن نايل شوند ، اما تبهكاران و اهل كفر و ستم با اعمال خود بهشت را از كف دادند ، در نتيجه بهشت تنها براى مؤمنان باقى ماند و ايشان تنها وارث آن خواهند بود و فردوس براى مؤمنان دائمى و هميشگى است ، و غير ايشان با آنها در بهشت مشاركت ندارند . و در روايات آمده « 1 » كه هر انسانى منزلى در بهشت و منزلى در آتش دارد و چون كسى بميرد و از اهل آتش باشد سهم بهشت او را به ارث به اهل بهشت مىدهند .
[ آيهء ( 22 - 12 ) توضيح خلقت انسان ]
( 12 )
( وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ )
: ( و به تحقيق ما آدمى را از فشردهاى از گل آفريدهايم )
( 13 )
( ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ )
: ( سپس او را نطفهاى در قرارگاهى محفوظ قرار داديم )
( 14 )
( ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ )
: ( آنگاه نطفه را علقه و علقه را مضغه كرديم سپس براى آن مضغه استخوان خلق كرديم و آنگاه استخوان را با گوشت پوشانديم ، پس از آن او را به خلقتى ديگر ايجاد كرديم . پس آفرين بر خدا كه
هامش
( 1 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 7 .