و يا بركات اخروى است ، كه عبارت است از مقامات قربى كه در دنيا براى خود كسب كردند ، چون اين مقامات هم از بركات حيات زمينى است هر چند كه فى نفسه از نعيم آخرت مىباشد .
در ادامه مىفرمايد آنچه در اينجا و در اين سوره بيان كرديم - كه ربّ عالم واحد است و واجب است كه دعوت انبياء اجابت شود و خداى واحد پرستش كرد و اينكه گفتيم جزاى كافران چنين و چنان است و جزاى نيكوكاران هم شامل چه نعمتهايى است و نيز اينكه گفتيم نهايتا زمين ميراث صالحان خواهد بود - براى مردم عابد كفايت مىكند ، و اگر آنها را اخذ نموده و به آن عمل كنند در اين صورت به آرزوى خويش مىرسند - چون بلاغ به معناى كفايت و رسيدن به آرزو و بلوغ است .
( 107 )
( وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ )
: ( و ما تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستادهايم )
خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم مىفرمايد تو رحمتى هستى كه به سوى همه جماعتهاى بشرى فرستاده شدهاى چون برگزيدن و عمل به دين تو تأمين كنندهء سعادت دنيا و آخرت ايشان است و تو از حيث آثار حسنهاى كه در نتيجه قيام تو ، به دعوت حقّه در جوامع بشرى واقع شد ، براى اهل دنيا رحمت هستى و اين مطلب وقتى آشكار مىشود كه انسان وضع جوامع بشرى را قبل از طلوع اسلام با بعد از آن مقايسه كند .
( 108 )
( قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ )
: ( بگو همانا به من وحى شده كه منحصرا معبود شما خداى يگانه است ، پس آيا شما مسلمان مىشويد ؟ )
( 109 )
( فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُكُمْ عَلى سَواءٍ وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ )
: ( پس اگر اعراض كردند ، بگو من شما را به طور يكسان آگاهى دادم و من نمىدانم كه آنچه به شما وعده داده شده نزديك است يا دور )
( 110 )
( إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ )
: ( همانا خدا سخن آشكار و بلند و آنچه را كه پنهان مىكنيد مىداند )
( 111 )
( وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ )
: ( و نمىدانم شايد تأخير آن