حكم به طرد او از ميان اجتماع مىنمايد و او را از صحبت و همنشينى با ساير مردم طرد مىنمايد و بعضى گفتهاند « 1 » اين سخن نفرين او به جان سامرى است كه در اثر آن سامرى مبتلا به درد بىدرمان ( عقام ) شد كه هر كس به او نزديك مىشد به تب شديدى مبتلا مىگشت و ناگزير هر كس مىخواست به جانبش بيايد ، فرياد مىزد نزديك من نشو و بعضى « 2 » گفتهاند كه مبتلا به مرض وسواس شد بطوريكه از همه مردم وحشت داشت و مىگريخت و فرياد مىزد : لامساس يعنى با من تماس نگيريد .
و آنگاه به او وعده هلاكت و سرآمد عمرش را مىدهد يا او را نفرين مىكند بعضى « 3 » نيز گفتهاند كه مراد از آن عذاب آخرت است .
آنگاه فرمود به اين گوسالهاى كه مىپرستيدى و كمر به عبارت و خدمت آن بسته بودى نظاره كن ، و ببين كه چگونه آن را مىسوزانيم و نابود مىكنيم و سپس خاكستر آن را در دريا مىپاشيم ، بعضى گفتهاند چون گوساله جاندار نبوده و از جنس طلا بوده است مراد از حرق آن اين است كه آن را با سوهان براده كنند و سپس برادهء آن را در دريا بپاشند .
( 98 )
( إِنَّما إِلهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً )
( همانا منحصرا معبود شما خداى يكتاست كه هيچ معبودى جز او نيست و علم او به همه چيز احاطه دارد )
اين عبارت بقيهء كلام موسى عليه السّلام خطاب به سامرى و بنى اسرائيل است كه با اين كلام به آنها مىفهماند كه هيچ چيز ، نه گوساله و نه غير آن ، هرگز شريك خدا نيست ، و با اين سخن كوتاه ، بر دو مسأله به لطيفترين وجهى استدلال كرده است اولا : اينكه معبودى جز خدا نيست ، چون او اللّه است . و دوم : اينكه الهى غير خدا براى آنها نيست ، زيرا جز او پروردگارى نيست چون او اللّه است و از صفات او اين است كه هر چيز كه شيىء ناميده مىشود معلوم اوست يعنى علم خداوند بر همه چيز احاطه دارد .
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 6 .
( 2 ) . روح المعانى ، ج 16 .
( 3 ) . منهج الصادقين ، ج 6 .