( 91 )
( قالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عاكِفِينَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنا مُوسى )
: ( ما همچنان آن را عبادت مىكنيم تا زمانيكه موسى به سوى ما باز گردد )
يعنى بنى اسرائيل در جواب هارون گفتند : ما همچنان به اين گوساله پرستى ادامه مىدهيم و دست از عبادت آن برنمىداريم تا زمانيكه موسى بيايد و ببينيم او دربارهء گوساله چه مىگويد و چه فرمانى مىدهد .
( 92 )
( قالَ يا هارُونُ ما مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا )
: ( اى هارون وقتى ديدى كه ايشان گمراه شدند ، مانع تو چه بود )
( 93 )
( أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي )
( كه از من متابعت كنى ، آيا فرمان مرا عصيان كردى ؟ )
موسى خطاب به هارون كه خليفه و وصىّ او در ميان قومش بود ، فرمود : چه چيز تو را از پيروى طريقه و روش من ، كه جلوگيرى قوم از ضلالت و تعصّب در راه خدا بود ، بازداشت ؟
آيا از دستور من كه به تو گفته بودم از راه مفسدان پيروى مكن ، نافرمانى كردى ؟
( 94 )
( قالَ يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي )
( هارون گفت : اى پسر مادرم ريش و سر مرا نگير ، من بيم داشتم تو بگويى كه ميان بنى اسرائيل تفرقه انداختى و رعايت گفتار مرا نكردى )
هارون عليه السّلام براى تحريك عواطف موسى عليه السّلام از لفظ ( يابن امّ ) استفاده مىكند تا شايد غضب او فروكش كند و از اينكه فرمود
( لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي )
معلوم مىشود كه موسى از شدّت غضب و خشم ، موى سر و ريش هارون را گرفته تا او را تنبيه كند و بزند ، اما هارون مىگويد : من اگر مىخواستم از گوساله پرستى آنها ممانعت كنم ، جز عدّه اندكى از من پيروى نمىكردند و در نتيجه وحدت كلام بنى اسرائيل از بين مىرفت و ميانشان دو دستگى مىافتاد و چه بسا كار به كشت و كشتار مىكشيد و من به ياد سفارش تو افتادم كه مرا فرمان اصلاح دادى و لذا ترسيدم كه بگويى : تو فرمان مرا گوش ندادى و از امر من پيروى نكردى و ميان بنى اسرائيل تفرقه انداختى ، به همين دليل هم وقتى ديدم