( 57 )
( قالَ أَ جِئْتَنا لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا بِسِحْرِكَ يا مُوسى )
: ( گفت : اى موسى آيا تو براى اين نزد ما آمدهاى كه با جادوى خود ما را از سرزمين خودمان بيرون كنى ؟ ) ، فرعون ابتدا موسى را به سحر متّهم كرد و معجزات او را سحر خواند ، تا مجبور به اقرار و اعتراف به صدق دعوت او و آياتش نگردد ، و در مرحله بعدى او را متّهم كرد كه مىخواهد ، نژاد قبطى را از سرزمينشان ( يعنى مصر ) بيرون كند و اين تهمتى سياسى است كه بوسيلهء آن مىخواست افكار عمومى قبطيان را عليه موسى عليه السّلام و دينش تحريك كند و او را دشمن ملّت معرفى نمايد و وى را فردى خائن و وطن فروش وانمود كند كه مىخواهد با نقشههايش آنها را از وطن و آب و خاكشان بيرون كند و كسى كه وطن ندارد زندگى هم نخواهد داشت .
( 58 )
( فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ فَاجْعَلْ بَيْنَنا وَ بَيْنَكَ مَوْعِداً لا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَ لا أَنْتَ مَكاناً سُوىً )
: ( ما نيز هر آينه جادوئى مانند آن براى تو خواهيم آورد ، بين ما و خودت در مكانى معيّن و مسطح وعده گاهى بگذار كه از آن تخلّف نكنيم ) ، ( موعد ) به قرينهء آيه بعدى اسم زمان و ( خلف وعده ) به معناى عمل نكردن به مقتضاى وعده است و ( مكان سوى ) يعنى مكانى كه در وسط مسافت يا در نقطه مسطحى باشد ، به هر حال فرعون سوگند مىخورد كه در برابر معجزهء موسى سحرى بياورد تا حجّت او را قطع و ارادهاش را باطل كند و مىگويد : حالا بين ما و خودت روزى را در مكانى وعده بگذار كه نه ما تخلّف كنيم و نه تو و يا مكانى را معيّن كن كه ميان ما و شما باشد و يا مكانى مسطح و صاف را معيّن نما .
( 59 )
( قالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَ أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى )
: ( موسى گفت : وعدهگاه شما روز عيد باشد كه مردم در نيمروز مجتمع شوند ) ، مراد از ( يوم الزينة ) روزى بود كه مصريان همچون روز عيد خود را زينت مىكردند و شهر را آذين مىبستند ) ، ( حشر ناس ) يعنى بيرون كردن مردم از محل استقرارشان و بسيج دادن ايشان و ( ضحى ) به معناى وقت پراكنده شدن نور آفتاب در روز است ، موسى فرمود : موعد شما روز عيد زينت است به شرط حضور جمعيت مردم در هنگام ظهر و اين شرط براى آن بود كه همه